Józef Kopocz (1931–2015)

Józef Kopocz – legendarny śląski prezenter. Do telewizji trafił z konkursu w 1957 roku. Pracował w niej przez 35 lat aż do przejścia na emeryturę w 1992 roku. Ze studia w Katowicach Bytkowie zapowiadał m.in. lot Jurija Gagarina w kosmos, lądowanie Amerykanów na Księżycu, czy popularne w latach 60. seriale „Bonanza” i „Doktor Kildare”.

Józef Kopocz 3

Urodził się 2 września 1931 roku w Pszczynie, skąd pochodził. Jego dziadek Paweł Kopocz (senior rodu), był inspektorem budowlanym u księcia pszczyńskiego.  To właśnie Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless nadał Kopoczom ziemię w Starej Wsi koło Pszczyny pod budowę domku. Tenże dziadek – przewodniczący Polskiej Rady Ludowej i współzałożyciel Polskiej Organizacji Wojskowej w Pszczynie ubóstwiany przez wnuka, jeszcze przed narodzinami  Józefa wraz z Wojciechem Korfantym, wojewodą śląskim Józefem Rymerem i starostą pszczyńskim Franciszkiem Lerchem witał w Pszczynie generała Szeptyckiego i polskie wojsko w 1922 roku.

Paweł Kopocz studiował prawo i ekonomię we Wrocławiu i Poznaniu. Przerwał naukę, bo został wcielony do armii niemieckiej w czasie I wojny. Potem już dobrowolnie uczestniczył w trzech powstaniach śląskich, kierował akcją plebiscytową w Strzelcach Opolskich. Został adwokatem w Katowicach, posłem Sejmu Śląskiego i na Sejm RP. Chciał Śląska dla Polski, nie Śląska dla… Śląska

Józef Kopocz idąc w ślady swoich najbliższych dziadka, ojca i stryja studiował równolegle w Akademii Wychowania Fizycznego oraz na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, uczęszczał  na kursy aktorstwa oraz anglistyki i germanistyki. Pracę w TVP Katowice rozpoczął w 1957 roku, po pięcioetapowej rywalizacji, w której uczestniczyło ponad cztery tysiące kandydatów. Wymogi były surowe, należało przedstawić dyplom ukończenia wyższej uczelni, wykazać się znajomością dwóch języków obcych, dobrą dykcją, odpowiednią prezencją, znakomitą pamięcią oraz umiejętnościami oratorskimi. Po tym wszystkim Józef Kopocz otrzymał propozycję pracy na stanowisku kierownika Działu sportowego Telewizji Katowice z etatem starszego redaktora.

Oprócz pracy w telewizji zajmował się prowadzeniem imprez estradowych, festiwali piosenek w Zielonej Górze, Kołobrzegu, Opolu, w Sopocie, Bratysławie, Braszowie i Rostocku. Komentował zimowe i letnie Igrzyska Olimpijskie w Innsbrucku, Tokio, Montrealu, Monachium, Moskwie i Sarajewie. Przez rok był oficerem rozrywkowym na transatlantyku „Stefan Batory”. Zwiedził wtedy kawał świata.

Kiedy rola spikerów telewizyjnych odeszła do lamusa, zajął się popularyzacją sportu. Jeździł na reportaże do debiutujących drużyn, małych klubów z dużymi ambicjami.

Grywał również epizodyczne role w filmach i serialach (6 milionów sekund – 1983, Sprawa się rypła – 1984). Na emeryturę odszedł w 1992 roku.

W uznaniu wielu dokonań odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1979 roku.

Na emeryturze uprawiał ulubione przez siebie dyscypliny sportowe lekkoatletykę, grał w tenisa, siatkówkę, biegał na nartach.

Zmarł 6 kwietnia 2015 roku w Katowicach.