BROSZKIEWICZ Stanisław, pseud. m.in. Stanisław Brosz, Robert Tyrowicz, Konrad Widura (1926-1984), ur. w Warszawie, pisarz, dziennikarz. Studiował filologię klasyczną w Rzymie. Debiutował w 1945 r. w piśmie „Orzeł Biały” w Rzymie (gdzie znalazł się po ucieczce z obozu jeńców po powstaniu warszawskim).
BROSZKIEWICZ Stanisław, pseud. m.in. Stanisław Brosz, Robert Tyrowicz, Konrad Widura (1926-1984), ur. 28 maja 1926 r. w Warszawie, pisarz, dziennikarz. Studiował filologię klasyczną w Rzymie. Debiutował w 1945 r. w piśmie „Orzeł Biały” w Rzymie (gdzie znalazł się po ucieczce z obozu jeńców po powstaniu warszawskim).
Po wyzwoleniu wstąpił do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Rzymskim, ukończył kurs dla dziennikarzy. Wraz z Korpusem wyjechał do Szkocji, gdzie służył do demobilizacji. Jego szkockie doświadczenia zaowocowały zbiorem satyrycznych opowiadań „Taniec kogutów” wydanych w 1961 r. Do kraju powrócił w 1947 r. i zamieszkał w Katowicach. W 1948 r. debiutował jako publicysta. W latach 1948-1957 był dziennikarzem prasy śląskiej.
Po powrocie do kraju w 1947 r. pracował w „Dzienniku Zachodnim” jako kierownik oddziału w Kłodzku (1947-1948) i w Wałbrzychu (1948-1950), a następnie do 1953 r. w Katowicach jako publicysta. W latach 1956-1957 był publicystą w „Trybunie Robotniczej”. Współpracował m.in. z „Panoramą”, „Przemianami”, „Poglądami”, z Polskim Radiem i Telewizją.
Zyskał popularność jako autor stałych satyrycznych felietonów w „Trybunie Robotniczej” oraz jako felietonista w programie Katowickiej Rozgłośni PR. Autor powieści i kilku zbiorów opowiadań, m.in. „Johanka”, „Przypowieść filologiczna”, „Etiuda z Beatą”, „Takie buty”, „Strach blady i romanse”. Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Zmarł 4 marca 1984 r. w Sosnowcu. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Będzinie – Małobądzu.