Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

W kategorii Wywiad nagroda Grand Press trafiła do Anny Wacławik-Orpik z Radia Tok FM.

Anna Wacławik-Orpik

“Seks jest czymś więcej” to wywiad Anny Wacławik-Orpik z chorą na raka Joanną Sałygą, znaną jako blogerka Chustka, o tym, że nowotwór wzmacnia pragnienie życia i pragnienie uczuć; że chorzy także potrzebują erotyki, bliskości i intymności.

Pozostałe nominacje w kategorii Wywiad:

- “Czas kobiet” – wywiad Romana Daszczyńskiego (“Gazeta Wyborcza”) z prof. Józefem Włodarskim o tym, że film „Róża” przedstawia historię, która zdarzyła się nie tylko na Mazurach, ale też na Pomorzu czy Śląsku.

- “Zderzenie pokoleń” – wywiad Jacka Żakowskiego (“Polityka”) z prof. Januszem Czapińskim o tym, jak żyją dwa pokolenia – Iksy i Igreki – i dlaczego tak różnie.

- “Korpoludek w górach pokornieje” – wywiad Mileny Rachid Chehab (“Gazeta Wyborcza”) z himalaistką Anną Lichotą pracującą w londyńskim City, która tłumaczy, dlaczego górska ekspedycja działa lepiej niż antykorporacyjna terapia.

- “Bóg, humor, ojczyzna” – wywiad Donaty Subbotko (“Gazeta Wyborcza”) z Andrzejem Mleczką, któremu chodzi o to, żeby było miło, ale podejrzewa, że wielu jego rodaków chce odwrotnie.

- “Śmierci, daj mi umrzeć we śnie” – wywiad Sławomira Zagórskiego (“Gazeta Wyborcza”) z prof. Zbigniewem Szawarskim, który przekonuje, że w Polsce wciąż nie dorośliśmy do dyskusji o dobrej śmierci.

- Wywiad Piotra Chęcińskiego z byłym oficerem Mosadu Juvalem Avivem (“Info Świat” TVP Info), który uświadamia nam, że Polska stanie się obiektem zainteresowania terrorystów, na co nie jesteśmy przygotowani.

W kategorii Wywiad do konkursu Grand Press zgłoszono 102 prace.

W kategorii Reportaż radiowy konkursu Grand Press nagrodzono Adriana Chimiaka i Magdaleną Szybińską (Radio Opole) za reportaż ”Lech, Czech i… Rus – Czechosłowacja ‘68”.

Magdalena Szybińska i Adrian Chimiak

Reportaż “Lech, Czech i… Rus – Czechosłowacja ’68” jest historią zbrojnej interwencji w Czechosłowacji w 1968 roku, opowiedzianą głosami polskich żołnierzy i czechosłowackich archiwalnych nagrań radiowych.

Pozostałe nominacje w kategorii Reportaż radiowy:

- “Postanowienie sześciolatki” – reportaż Henryka Dedy i Waldemara Kasperczaka z Fundacji “Głos Ewangelii”, wyemitowany w Radiu Warszawa, będący niebanalną opowieścią byłej narkomanki, która wychodzi z uzależnienia i zaczyna szczęśliwe życie rodzinne.

- “Letni obóz” – reportaż Jana Kasi ze Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia, wyemitowany w Programie III Polskiego Radia, który opowiada o tym, jak pozornie niewinna zabawa nastolatków w detektywów może prowadzić do deprawacji charakterów.

- “Dopóki walczysz, wygrywasz” – reportaż Jana Kasi wyemitowany w Programie III Polskiego Radia: historia najgorszej drużyny piłki nożnej w Polsce, która przegrywa wszystkie mecze, a jedyny wygrany unieważniają jej władze piłkarskie.

W kategorii Reportaż radiowy do nagrody Grand Press zgłoszono 48 materiałów.

Tomasz Patora (”Uwaga!” TVN) zwyciężył w kategorii Dziennikarstwo śledcze w konkursie Grand Press za materiał ”Afera solna”.

Tomasz Patora

Materiał Tomasza Patory był efektem śledztwa, które ujawniło, że na rynek spożywczy trafiała sól wypadowa nadająca się wyłącznie do celów przemysłowych.

Pozostałe nominacje w kategorii Dziennikarstwo śledcze:

- cykl tekstów Sylwestra Latkowskiego i Michała Majewskiego (“Wprost”), którzy – próbując wyjaśnić kulisy afery Amber Gold – odkryli, że syn premiera Michał Tusk pracował równocześnie dla portu lotniczego i OLT Express, popadając w konflikt interesów.

- “Murzyni pana Mirka” – tekst Wojciecha Cieśli (“Newsweek Polska”) i materiał Mariusza Gierszewskiego (Radio Zet) ujawniające, że działacz Platformy Obywatelskiej Mirosław Skorupski bez licencji sprowadza piłkarzy z Afryki, co zdaniem Fundacji La Strada pachnie handlem żywym towarem.

- cykl tekstów Artura Grabka (“Rzeczpospolita”) ujawniających nieprawidłowości przy konkursie na e-podręczniki – wielomilionowe zlecenia trafiały do firm i ludzi z otoczenia wiceministra edukacji.

- “W imieniu Kościoła” – materiał Bertolda Kittela, Jarosława Jabrzyka i Michała Stankiewicza (“Superwizjer” TVN), w którym dzięki dziennikarskiej prowokacji wykazano, że państwo mogło płacić za mienie oddawane Kościołowi na podstawie zawyżonych wycen sporządzonych przez rzeczoznawców pracujących dla osób z Komisji Majątkowej.

- “Spuchnięta głowa króla kokainy” – tekst Marka Górlikowskiego i Romana Daszczyńskiego („Gazeta Wyborcza”) odkrywający dziwne okoliczności śmierci łącznika karteli narkotykowych Artura B. po tym, jak trafił do więzienia w Sztumie.

- cykl “Tak się kręci film na giełdzie” Karola Jedlińskiego (“Puls Biznesu”) ujawniający, że współpracownik prezesa Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie wspierał produkcję filmu, w który zaangażowana jest partnerka prezesa, a oferty wsparcia filmu otrzymały osoby związane z rynkiem NewConnect.

W kategorii Dziennikarstwo Śledcze do nagrody Grand Press zgłoszono 52 prace.

Autorzy programu ”Państwo w państwie” Polsatu Agnieszka Zalewska i Przemysław Talkowski otrzymali nagrodę Grand Press w kategorii Publicystyka.

Agnieszka Zalewska i Przemysław Talkowski

”Państwo w państwie” to program pokazujący, że polski wymiar sprawiedliwości ma kłopot z instytucją świadka koronnego, który może oskarżyć niewinnych ludzi, wyjechać z kraju i zniknąć na zawsze.

Pozostałe nominacje w kategorii Publicystyka:

- “Ambaras z polskością” – tekst Bartłomieja Sienkiewicza (“Tygodnik Powszechny”), w którym autor przekonuje, że problemem Polaków nie jest brak patriotyzmu, lecz ambicje cywilizacyjne zaspokajane tandetnymi podróbkami.

- “Życie z wyboru” – tekst Marzeny Zdanowskiej (“Znak”) uświadamiający nam, że rozwój medycyny i wiedzy genetycznej stawia człowieka przed pytaniem: jak daleko można się posunąć w walce o życie.

- “Czy jesteście normalni” – śledztwo Wojciecha Staszewskiego (Gazeta.pl), w którym autor udowadnia, że bycie normalnym nie jest zarezerwowane tylko dla tych, którzy uważają się za normalnych.

- “Raport Doing Business 2013. Skąd ten sukces?” – tekst Rafała Wosia (“Dziennik Gazeta Prawna – Magazyn”) o tym, że awans Polski w prestiżowym rankingu Banku Światowego jest w znacznej mierze skutkiem udanego lobbingu paru zaangażowanych osób.

- “PKB: złoty cielec współczesnej ekonomii” – tekst Rafała Wosia (“Dziennik Gazeta Prawna – Magazyn”), w którym autor wykazuje, dlaczego czasy, gdy dynamika PKB była jedynym wskaźnikiem wzrostu, przechodzą do przeszłości.

- “Federacja albo śmierć” – tekst Wawrzyńca Smoczyńskiego (“Polityka”) pokazujący, że może okazać się niezbędne ustanowienie Stanów Zjednoczonych Europy.

W kategorii Publicystyka do nagrody Grand Press zgłoszono 90 prac.

- Spróbuj wycisnąć jakikolwiek tekst z gazety codziennej przez sitko. Jakieś drobiazgi na nim zostaną. Resztki po faktach, po informacjach. Wodolejstwo. Byle odwalić robotę i sprzedać – mówi Teresa Torańska w rozmowie z “Krytyką Polityczną”.

Teresa Torańska

Jedna z najbardziej znanych i cenionych polskich dziennikarek w rozmowie z “KP” mówi: Zaczynam wątpić w prasę drukowaną. Woda się leje z tekstów. Spróbuj wycisnąć jakikolwiek tekst z gazety codziennej przez sitko. Jakieś drobiazgi na nim zostaną. Resztki po faktach, po informacjach. Byle odwalić robotę i sprzedać. Już się najwidoczniej popracować nie chce – mówi Teresa Torańska. – Dziennikarstwo stało się byle jakie, więc i etyka jest naciągana. Celem tego dziennikarstwa jest sprzedanie się. Dziennikarze zostali pozbawieni pamięci. Mówię ci, dziennikarze nie mają pamięci – dodaje.

Autorka słynnej książki “Oni”, cyklu rozmów z dygnitarzami partyjnymi w Polsce, opowiada też, że cały czas praca jej nie nudzi. – Ciągle muszę się czegoś uczyć. Grzebię w tych życiorysach, a każdy życiorys niesie jakąś zagadkę. Ciągle odkrywam, że historia jest niedopowiedziana, więc zbieram te fragmenty, które zostały, i próbuję je sklejać. Dziennikarstwo to moja potrzeba życia, moja grupa krwi. Codziennie mnie pobudza. Od nowa – mówi.

Torańska przez wiele lat pracowała w “Gazecie Wyborczej”, gdzie publikowała na łamach “Dużego Formatu”. Aktualnie współpracuje z “Newsweekiem”.

Ukazał się pierwszy numer “Uważam Rze” pod kierownictwem Jana Pińskiego bez tekstów ponad 30 publicystów, którzy zerwali współpracę z tym tytułem.

Andrzej Urbański

W piśmie debiutuje za to Andrzej Urbański, były prezes Telewizji Polskiej (wcześniej szef Kancelarii Prezydenta RP i doradca Lecha Kaczyńskiego). Urbański na stanowisku szefa TVP zastąpił 5 lat temu Bronisława Wildsteina. Dziś można powiedzieć, że sytuacja się powtórzyła, bo Wildstein to jeden z autorów, którzy zerwali współpracę z “URze” po zwolnieniu Pawła Lisickiego. Urbański napisał tekst o kryzysie finansowym w Europie.

W tygodniku nie ma już wywiadów Michała i Jacka Karnowskich, więc rozmowę numeru przeprowadza Piński. Poza tym na łamach pojawili się lewicowy polityk i publicysta Piotr Ikonowicz i dziennikarz sportowy Paweł Zarzeczny (ale podobnie, jak w “Nowym Państwie”, pisze o sprawach społeczno-politycznych).

Nowymi autorami są też ludzie wcześniej związani z serwisem Nowyekran.pl (gdzie pisał wcześniej Piński). To Leszek Pietrzak (historyk, kiedyś pracujący w UOP i IPN) oraz Tomasz Urbaś (przewodniczący Ruchu Wolność i Godność). Jest też Rafał Otoka-Frąckiewicz, m.in. były asystent posłanki PiS Krystyny Pawłowicz.

Konkurencyjny dwutygodnik (niedługo tygodnik) “wSieci”, który jest przystanią części były pracowników “Uważam Rze”, dziś na okładce wciąż odwołuje się do swojej niedawnej przeszłości. Publikuje wizerunek m.in. byłego wydawcy Grzegorza Hajdarowicza (właściciela “URze”) i polityków – Pawła Grasia oraz Donalda Tuska.