Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Grand Press 2014

1 października rozpoczyna się XVIII edycja konkursu Grand Press organizowanego przez miesięcznik “Press”. W ramach konkursu jury przyzna nagrody za najlepsze materiały dziennikarskie, a kolegia redakcyjne wybiorą Dziennikarza Roku 2014. Ponadto – z okazji rocznicy czerwcowych wyborów ‘89 – zostaną przyznane specjalne nagrody dla Mediów 25-lecia.

Grand Press to największy konkurs dziennikarski w Polsce, od 18 lat organizuje go redakcja magazynu “Press”. Składa się z dwóch podstawowych części: wyboru najlepszych materiałów dziennikarskich i wyboru Dziennikarza Roku 2014; ponadto po raz drugi zostanie przyznana nagroda Grand Press Digital, a także specjalne nagrody z okazji 25-lecia wolnych mediów w Polsce. Będzie to więc edycja wyjątkowa.

Zgłoszenia materiałów do nagród Grand Press w poszczególnych kategoriach przyjmowane będą do 5 listopada br. Ocenione zostaną materiały prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe, które zostały opublikowane albo wyemitowane w mediach, w języku polskim, między 1 listopada 2013 roku a 31 października 2014 roku. Można je zgłaszać w kategoriach: News, Dziennikarstwo śledcze, Publicystyka, Reportaż (prasowy, radiowy, telewizyjny), Wywiad, Dziennikarstwo specjalistyczne.

Nagrodę Grand Press Digital otrzyma dziennikarz lub redakcja, która wykazała się innowacyjnym podejściem w wykorzystaniu nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej. Zwycięzcę tej nagrody wskaże redakcja “Press” po konsultacji ze specjalistami z branży mediów.

Nagrody dla Mediów 25-lecia zostaną przyznane redakcjom, które wniosły największy wkład w rozwój wolnych mediów i stały się kuźniami profesjonalnego dziennikarstwa. Te nagrody przyzna również redakcja “Press”.

Równocześnie – jak co roku – startuje konkurs Dziennikarz Roku. Tradycyjnie już do tej nagrody swoje nominacje zgłaszają kolegia redakcyjne polskich gazet, czasopism, stacji radiowych i telewizyjnych oraz profesjonalne redakcje internetowe. Kandydatów mogą zgłaszać do 5 grudnia.

Regulaminy konkursów są na stronie www.grandpress.pl . Laureatów poznamy na uroczystej gali w grudniu br.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uznała, że Telewizja Trwam relacjonując ubiegłoroczny Marsz Niepodległości w Warszawie propagowała działania sprzeczne z prawem. Regulator na Fundację Lux Veritatis, nadawcę stacji, nałożył 50 tys. zł kary.

”Pokazanie przez Telewizję Trwam płonącej Tęczy na Placu Zbawiciela w Warszawie w trakcie relacji z Marszu Niepodległości w Warszawie w powiązaniu z komentarzami, które towarzyszyły temu obrazowi, mogło wywołać wrażenie aprobowania takich zachowań zarówno przez prowadzącego audycję jak i jego gościa” – stwierdza KRRiT. Jak opisuje regulator, komentując fakt podpalenia Tęczy, wyrazili oni swoje opinie w taki sposób, iż ”można było odnieść wrażenie, że zniszczenie instalacji artystycznej uznają za postępowanie właściwe i społecznie usprawiedliwione, a niszczenie cudzej własności jest właściwą formą wyrażenia dezaprobaty wobec opinii i zachowań odmiennych od własnych”.

KRRiT przypomina, że przedmiotem oceny programu telewizyjnego jest całość przekazu, razem z komentarzami prowadzącego i wypowiedziami uczestników. ”Swoboda wypowiedzi nie zwalnia nadawców od odpowiedzialności za rozpowszechniane przekazy, które muszą się mieścić w ramach obowiązującego prawa” – dodaje Rada.

Widzieliśmy już różne zdjęcia Śląska, mniej lub bardziej poruszające, klimatyczne, pokazujące, że Śląsk to nie tylko przemysłowy ale i piękny region. Ale te zdjęcia przebijają wszystko. Bo pokazują Śląsk prawdziwy. Mowa o zdjęciach Stanisława Jakubowskiego.

Górnicze akcje ratunkowe, pożar rafinerii w Czechowicach czy pionierska operacja przeszczepu serca przeprowadzona przez zespół medyczny prof. Zbigniewa Religi – to tylko przykładowe sytuacje z wielu, które można było obserwować dzięki zdjęciom Stanisława Jakubowskiego, pierwszego Polaka nagrodzonego złotym medalem w prestiżowym konkursie World Press Photo w kategorii fotoreportażu. Czy zawsze udaje mu się “być wszędzie tam, gdzie dzieje się coś ciekawego”, można dowiedzieć się z wystawy jaka ruszyła w Muzeum Śląskim w Katowicach.

"Dosiadanie wodza" - Stanisława Jakubowskiego

Pracując jako fotoreporter Centralnej Agencji Fotograficznej, Stanisław Jakubowski był świadkiem wielu wydarzeń, które z racji profesji mógł oglądać bliżej, pełniej i w miejscach, które dla innych były niedostępne. Fascynowało go zmaganie z czasem i konieczność dokonywania szybkich i celnych wyborów. Potrafił także wykorzystać okoliczności, dzięki czemu uzyskał złoty medal w konkursie World Press Photo w Hadze w 1970 roku za fotoreportaż “Wyrwani śmierci”, zrealizowany podczas akcji ratowania górników po zawale w kopalni “Generał Zawadzki” w Dąbrowie Górniczej. Umiejętność obserwacji i mistrzostwo warsztatowe przyniosły mu również tytuły Fotoreportera Roku w 1973 i Fotoreportera Roku CAF w 1974 roku.

Wśród fotografii Stanisława Jakubowskiego można zobaczyć także zdjęcia o tematyce sportowej – pełne ekspresji i ruchu, dynamiczne, rejestrują przebieg wydarzenia, a niekiedy zaskakują ciekawą kompozycją, jak w fotografii zatytułowanej “Grupa Laokoona”, nagrodzonej w 1968 roku na XI Ogólnopolskim Konkursie Fotografii Prasowej. Są też zdjęcia humorystyczne, wśród nich “Dosiadanie wodza”, pokazujące pracownika, który podczas konserwacji pomnika siedzi okrakiem na głowie spiżowego Lenina.

Z kolei fotografie dokumentujące czyny społeczne, wizyty w zakładach produkcyjnych, rozmach pochodów pierwszomajowych czy oprawę uroczystości uruchomienia nowego odcinka trasy autobusowej, a także różne święta, jak na przykład Dzień Kobiet, Dzień Górnika, Dzień Hutnika, wprowadzą zwiedzających w koloryt życia społecznego z minionych dekad. Oglądane dziś w nowych kontekstach, obrazują rangę fotoreportażu – sztuki, która stała się oknem na świat masowego odbiorcy.

Redakcja “Wprost”, Jakub Sobieniowski, Paweł Wilkowicz, Wojciech Bojanowski, Paweł Majewski, Magdalena Rigamonti i Rafał Betlejewski znaleźli się w gronie nominowanych w tegorocznej edycji plebiscytu studenckiego MediaTory.

MediaTory to plebiscyt, w którym studenci dziennikarstwa wybierają zasłużonych w danym roku dziennikarzy i ludzi mediów – mogą uczyć się od nich najwyższych standardów dziennikarskich. W tym roku w plebiscycie nominowano osobowości w ośmiu kategoriach.

W kategorii TORpeda nagradzani są dziennikarze, którzy udowadniają, że szybkość i rzetelność nie muszą się wykluczać. Nominowani zostali w niej Wojciech Cegielski (reporter Polskiego Radia), Wojciech Bojanowski (reporter TVN24), Arleta Bojke (korespondentka “Wiadomości” TVP1 i TVP Info), Paweł Pieniążek (dziennikarz “Tygodnika Powszechnego” i Polskiego Radia) oraz Paweł Majewski (dziennikarz “Rzeczpospoliej”).

NawigaTORem, czyli dziennikarzem, dzięki któremu nasze poglądy zaczynają iść własną drogą, w tym roku ma szansę zostać Anna Gielewska (dziennikarka „Wprost”), Michał Nogaś (dziennikarz radiowej Trójki), Grzegorz Kuczyński (dziennikarz TVN24.pl), Bartosz T. Wieliński, (dziennikarz „Gazety Wyborczej”) oraz Rafał Woś (dziennikarz „Dziennika Gazety Prawnej”).

Doceniając dziennikarskie decyzje, które dają nam do myślenia, studenci przyznają statuetkę ProwokaTORa. Tytuł ten może przypaść: Adrianowi Stachowskiemu z Dwutygodnik.com (za zwrócenie uwagi na warsztatowe niedociągnięcia Jacka Hugo-Badera w ostatniej książce reportażysty), Wojciechowi Tochmanowi i Grzegorzowi Wełnickiemu (za książkę “Eli, Eli”) Małgorzacie I. Niemczyńskiej (za przeprowadzenie głośnego wywiadu z Michałem Rusinkiem), redakcji “Wprost” (za decyzję o publikacji nagrań wypowiedzi polityków, co zapoczątkowało głośną “aferę taśmową”,) oraz Tomasz Siemieńcowi i Grzegorzowi Nawackiemu z “Pulsu Biznesu” (za ich wersję kulis owej afery)

Materiały i działania dziennikarskie, które z dobrym skutkiem zmieniają rzeczywistość nagradzane są w kategorii ReformaTOR. W tym roku do tego tytułu pretenduje akcja Instytutu Reportażu “Dziennikarze przeciwko dyskryminacji” (bo promuje dobre praktyki mediów), Rafał Betlejewski (za wcielenie się statystycznego polskiego emeryta w akcji Radia RDC), Paweł Wilkowicz (za wywiad Justyną Kowalczyk, który wywołał społeczną dyskusję na temat depresji), Marcin Kącki (za książkę “Maestro. Historia milczenia”) oraz Edyta Gietka z “Polityki” (za reportaż “Serce Marysi”).

Publikacje, które wybuchły najgłośniej i najbardziej spektakularnie, nie tylko w świecie mediów, zostały docenione w kategorii DetonaTOR. Nominowani tu zostali: Justyna Kopińska (za reportaż “Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?”), Magdalena Rigamonti z “Wprost”(za publikacje o pacjentce doktora Chazana), Bertold Kittel (za książkę “System. Jak mafia zarabia na śmieciach”), Grzegorz Sroczyński (za wywiad z Marcinem Królem) oraz Jakub Sobieniowski z ”Faktów” TVN  (za materiał o kulisach przetargu organizowanego przez ZUS).

Najważniejszą kategorią w każdej edycji plebiscytu MediaTory jest AuTORytet. Nagradzani są w niej dziennikarze, od których studenci mogą uczyć się rzetelności, profesjonalizmu i najwyższych standardów. Jest to kategoria, przyznawana za całokształt pracy, dlatego nie zobaczymy w niej pięciu nominowanych w danym roku dziennikarzy. Studenci mogą sami podać nazwisko osoby, którą uważają za swój dziennikarski autorytet. Na karcie do głosowania pojawi się także trzynaście pomocniczych propozycji.

Laureat w kategorii AuTORytet ogłoszony zostanie już 17 listopada. Zwycięzców w pozostałych kategoriach poznamy podczas gali finałowej, która odbędzie się 29 listopada w Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Do udziału w plebiscycie organizatorzy zapraszają każdą uczelnię w Polsce, na której dziennikarstwo funkcjonuje jako odrębny kierunek. Do głosowania uprawnionych jest ponad 10 tysięcy studentów z 20 uczelni wyższych. Organizatorami ósmej edycji plebiscytu są: Stowarzyszenie MediaTory oraz Koło Naukowe Studentów Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UJ, a współorganizatorem – Uniwersytet Jagielloński.

Urodził się w Tarnowie w roku 1929, wychowywał we Francji, wiele lat życia spędził w Chorzowie. Miał ciekawe i pełne doświadczeń życie, o którym potrafił snuć barwne opowieści.

Karol Truchan

Jego rodzina wróciła do Polski jednym z ostatnich transportów wiozących repatriantów – w 1947 roku. Przyjaciele próbowali zatrzymać go we Francji, ale był uparty, tęsknił za Polską, której właściwie zupełnie nie znał, ale wciąż uważał za swoją Ojczyznę. Chciał zobaczyć miejsce swojego urodzenia, a poza tym był przekonany, że jeśli mu się nie spodoba, zawsze będzie mógł wrócić. Nie miał pojęcia o żelaznej kurtynie, która zamknęła mu drogę powrotu natychmiast po przekroczeniu polskiej granicy.

Na miejscu okazało się, że propagandowe kroniki prezentowane Polakom we Francji mijały się z prawdą – warunki oferowane powracającym do kraju były dalekie od ideału. Zaczynali niemal od zera.

Karol zapisał się do Gimnazjum przy ul. Dąbrowskiego. Posadzono go w ławce z najlepszym uczniem z języka francuskiego. Nowego kolegę „z Francji” wszyscy szybko polubili. Uchodził w ich oczach za bogacza, bo przyjeżdżał na lekcje na, prawdopodobnie jedynym wówczas w mieście, rowerze z przerzutką. Wrażenie było jednak złudne – rodzina przywiozła z Francji niewiele, Truchanowie mieszkali na poddaszu domu przy ul, Mielęckiego 44. Kiedy rower się zepsuł, od Karola Truchana odkupił go Henryk Hadasik. Naprawił jednoślad, a potem… zdobył na nim tytuł Kolarskiego Mistrza Śląska.

Swoją dziennikarską przygodę Karol Truchan zaczął od listów interwencyjnych, pisanych wraz z ojcem Władysławem (przodownikiem pracy z Huty Kościuszko, którego imię do dziś nosi jedna z chorzowskich ulic) do redakcji „Trybuny Robotniczej”. Jako dwukrotnie wyróżniony korespondent „Trybuny”, został ściągnięty do pracy w warszawskim „Sztandarze Młodych”. Po przeszkoleniu rozpoczął pracę w dziale korespondencji i listów, jego zwierzchnikiem był Krzysztof Kąkolewski. Zetknął się wtedy także m.in. z Ryszardem Kapuścińskim, Dariuszem Fikusem, Stefanem Rzeszotem… Z czasem został kierownikiem wojewódzkiego oddziału „Sztandaru” w Katowicach.

Później pracował w redakcji „Echa Szombierek”, przez sześć lat był redaktorem naczelnym „Życia Bytomskiego”. W roku 1961 trafił do redakcji „Gońca Górnośląskiego”, a po jedenastu latach odszedł do pracy w gazetach zakładowych (redagował m.in. pisma „Zgoda” i „Górniczy Trud”).

Do wybuchu stanu wojennego był dysponentem technicznym wszystkich gazet lokalnych, a po przejściu na emeryturę wrócił do „Gońca” jako redaktor techniczny i sportowy.

W ubiegłym roku pożegnał ukochaną żonę Krystynę, z którą przeżył w małżeństwie niemal sześćdziesiąt lat.

Karol Truchan zmarł 29 września 2014 roku. Uroczystości pogrzebowe odbędą się 1 października br. na cmentarzu parafii św. Jadwigi Śląskiej. Pożegnanie zmarłego rozpocznie się o godz. 13.30.

Od 1 października 2014 roku “Gazeta Wyborcza” (Agora SA) będzie kosztowała 10 groszy więcej niż dotychczas.

W poniedziałki, wtorki i środy  2,90 zł, a w czwartki, piątki i soboty – 3,30 zł. Wydawca tłumaczy podwyżkę inwestycjami w rozwój dziennika.

Przypomina, że w tym roku do “Gazety Wyborczej” wprowadzono tygodniki “Tylko Zdrowie” i “Na Pamięć” i poszerzono “Magazyn Świąteczny”.

Dotychczasowa cena “GW” obowiązuje od Nowego Roku. Wtedy podwyżka wyniosła 30 gr.

“Gazeta Wyborcza” należy w 2014 roku do dzienników, których sprzedaż spada najbardziej w stosunku do 2013 roku.