Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Sąd Apelacyjny oddalił apelację Adama Michnika od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który rok temu nie uwzględnił jego pozwu wobec Rafała Ziemkiewicza. Redaktor naczelny “Gazety Wyborczej” domagał się od felietonisty przeprosin. Zdaniem sądu Michnik jest osobą publiczną, wobec której granice dopuszczalnej krytyki są szersze niż zwykłych osób, a ponadto “może on reagować w swej gazecie na wystąpienia swych oponentów”.

Rafał Ziemkiewicz

Michnik pozwał Ziemkiewicza (autora m.in. książki pt. “Michnikowszczyzna”) o ochronę dóbr osobistych za fragment jego felietonu w “Gazecie Polskiej” z 2012 roku. Uważa, że pozwany sugerował jego nielegalne związki z wymiarem sprawiedliwości. Wnosił by sąd nakazał przeprosiny i wpłatę przez Ziemkiewicza 50 tys. zł na Zakład dla Niewidomych w Laskach.

Ziemkiewicz twierdzi, że publicysta ma prawo wyraziście przedstawiać swe opinie w felietonie. Przypominał przed sądem wygrane przez Michnika lub Agorę SA procesy o ochronę dóbr osobistych, m.in. wobec Jarosława M. Rymkiewicza, co – zdaniem Ziemkiewicza – “budzi poczucie krzywdy”.

Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych Michnika, a pozwany nie przekroczył granic dopuszczalnej krytyki i działał w interesie społecznym, jakim jest swoboda wypowiedzi. Jak mówiła sędzia SO Anna Pogorzelska, pozwanemu chodziło nie o korzystanie przez Michnika z metod terroru, ale tylko z “drogi procesu sądowego”. Nawet jeśli zwrot może uwłaczać sędziom, powód nie ma legitymacji, by występować w ich imieniu – dodała. Jej zdaniem słów pozwanego nie można rozumieć jako zarzutu skorumpowania sędziów przez powoda.

Sędzia oświadczyła też, że chcąc zwalczać nieprawdziwe zarzuty, powód nie musi wytaczać procesów i można oczekiwać od niego – jako szefa dużej gazety – “ponadprzeciętnego” poziomu odporności wobec stwierdzeń, które “nie pociągają negatywnych dla niego skutków”. Według SO określenie “rozgrzani sędziowie” to właściwy dla felietonu środek literacki oraz nawiązanie do słów Bronisława Komorowskiego po wygranym przezeń procesie z Jarosławem Kaczyńskim w kampanii prezydenckiej w 2010 roku.

Adam Michnik złożył od tego wyroku apelację. Sąd Apelacyjny uznał, że doszło wprawdzie do naruszenia dóbr osobistych powoda i mógł on poczuć się dotknięty, ale działanie pozwanego nie było bezprawne.

Uzasadniając wyrok, sędzia SA Krzysztof Tucharz powiedział, że należy się zgodzić z apelacją, iż o tym czy dana wypowiedź narusza dobra osobiste, nie może przesądzać to, czy wywołała ona dla powoda jakieś negatywne konsekwencje. Powód nie musi zaś tego wykazywać. Ale sędzia dodał, że nie można wyciągać tak daleko idących wniosków, jak powód co do znaczenia słów o “terroryzowaniu przy pomocy usłużnych sędziów”. Według SA zwrotu “terroryzować” w kontekście całego felietonu pozwanego nie można rozumieć dosłowne, a słowo “usłużny” nie oznacza “znajdujący się na czyichś usługach” i nie sugeruje by powód oddziaływał zakulisowo na sędziów.

SA uznał, że nie jest bez znaczenia, iż inkryminowane słowa padły w felietonie i napisał je publicysta, a nie dziennikarz. SA potwierdził prawo do krytyki nawet zjadliwej, ale nie obraźliwej. Sędzia Tucharz dodał, że Michnik jest osobą publiczną, wobec której granice dopuszczalnej krytyki są szersze niż zwykłych osób, a ponadto “może on reagować w swej gazecie na wystąpienia swych oponentów”. Sędzia podkreślił, że procesy cywilne wytaczane przez powoda “nie miały odosobnionego charakteru” i mogły być postrzegane jako “hamowanie dyskursu ideowego”.

Pełnomocnik Michnika radca prawny Piotr Rogowski powiedział PAP, że SA odmówił Michnikowi prawa do sądu. Dodał, że SA ośmieszył też tym wyrokiem niedawne oświadczenie prezesów Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego na temat słów o sędziach wypowiedzianych przez Jarosława Kaczyńskiego 13 grudnia.

Zarząd Główny Stowarzyszenia Dziennikarz Polskich wydał oświadczenie w sprawie braku transmisji telewizyjnych ze składania zeznań w charakterze świadka przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego w procesie sądowym Wojciecha Sumlińskiego. W swoim oświadczeniu szefowie SDP gratulują dziennikarzowi TV Republika, że przerwał zmowę milczenia polskich mediów w tej sprawie.

Oświadczenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich obserwowało przesłuchanie prezydenta Bronisława Komorowskiego jako świadka w procesie Wojciecha Sumlińskiego.

SDP w radością składa gratulacje dziennikarzowi TV Republika Michałowi Rachoniowi, który – za pomocą własnego telefonu komórkowego – przełamał zmowę milczenia wobec tego zdarzenia i pozwolił opinii publicznej na zapoznanie się z zeznaniami Bronisława Komorowskiego. Michał Rachoń rzetelnie wykonał swoją pracę. Mamy nadzieje, że takich odważnych i sumiennych dziennikarzy będzie coraz więcej.

W Pałacu Prezydenckim były kamery wszystkich polskich telewizji.  Jednak żadna z telewizji nie odważyła się przeprowadzić relacji na żywo z przesłuchania pierwszej osoby w państwie.

Takie wydarzenie byłoby szeroko komentowane i transmitowane w każdym demokratycznym kraju. Postawa przedstawicieli dużych telewizji jest, z punktu widzenia dziennikarskiego rzemiosła, zawstydzająca.

Krzysztof Skowroński, prezes SDP

Agnieszka Romaszewska-Guzy, wiceprezes SDP

Piotr Legutko, wiceprezes SDP

Zgodnie z wieloletnią tradycją, u progu świąt Bożego Narodzenia i nadchodzącego wielkimi krokami Nowego 2015 Roku, późnym popołudniem, w piątek 12 grudnia spotkaliśmy się – w “Marchołcie”.

Było rzewnie, nieco nostalgicznie, ale nade wszystko radośnie, bo i było się z czego cieszyć. Okazało się bowiem, iż mimo upływu nieubłaganego czasu na spotkaniu było nas sporo. Po wielu latach pojawił się między nami, oczekiwany przez wielu, Henryk Szczepański.

Symbolicznie, łamiąc się opłatkiem życzyliśmy sobie wzajemnie wszystkiego co najlepsze, przede wszystkim zdrowia i wszelkiej pomyślności, a także lepszych perspektyw dla uprawianej przez nas profesji.

Nie obyło się bez okolicznościowych upominków i okolicznościowych paczek, które dzięki hojności: Zakładów Mięsnych w Żywcu firmy rodzinnej Wojciecha Dobiji,  PPUH Voigt Ludmiły Jamy Sp. z o.o. w Zabrzu oraz firmy Alfa Jacka Jelińskiego Sp. z o.o. w Katowicach – naszych niezawodnych sponsorów trafiły do rąk wszystkich uczestników przedświątecznego spotkania.

A jak było,  zobaczcie na zdjęciach Edwarda Kozaka, Józefa Wróbla, a na deser – album Andrzeja Dyczki:

https://picasaweb.google.com/103687673037790319064/20141212SDPRPKatowice?authkey=Gv1sRgCNzT5sKKltjeSw&feat=email

(ów)

Na piątkowym posiedzeniu komisji kultury i środków przekazu przedstawiciele kierownictwa MSW i Policji tłumaczyli okoliczności zatrzymania dziennikarzy w siedzibie PKW, wyrazili też ubolewanie z powodu incydentu.

Posiedzenie komisji w sprawie “zatrzymania dziennikarzy Polskiej Agencji Prasowej i Telewizji Republika podczas wykonywania obowiązków służbowych w siedzibie Państwowej Komisji Wyborczej w nocy z 20 na 21 listopada 2014 roku” zostało zwołane na wniosek posłów PiS.

W imieniu wnioskodawców poseł Jan Dziedziczak podkreślił, że zatrzymanie przez policję dziennikarzy w PKW było wydarzeniem “bez precedensu po 1989 roku”. “Ten rok 2014, przedstawiany przez liberalne media jako rok wolności, rok 25-lecia po przemianach z roku 1989, jest tak naprawdę, w opinii wielu, czarnym rokiem dla polskiego dziennikarstwa, czarnym rokiem dla wolności słowa w naszym kraju” – mówił poseł PiS.

Odpowiadając na zarzuty minister spraw wewnętrznych Teresa Piotrowska podkreśliła, że do zatrzymania dziennikarzy “nie powinno dojść ani wtedy, kiedy to się zdarzyło, ani nigdy więcej”. “Nie powinno też dojść do okupacji siedziby PKW. Wtedy była potrzebna interwencja policji, ale niepotrzebne było zatrzymanie dziennikarzy. Dziennikarze nie powinni być wówczas zatrzymani” – mówiła.

“Wszystkich tych, których to dotknęło w sposób bezpośredni, a również tych, których to zbulwersowało, czy spowodowało dyskomfort, przeprosiłam” – dodała szefowa MSW.

Nie zgodziła się jednak, że zatrzymanie dziennikarzy było – jak mówił Dziedziczak – “formą represji”. “Bo sugeruje to, że ktoś taką represję zlecił, zarządził. Nic takiego nie miało miejsca (…). Media w Polsce mają bezgraniczny dostęp do informacji i mają prawo pełnić swoją misję, ale z drugiej strony policja ma mieć możliwość realizowania swoich zadań” – mówiła Piotrowska.

Komendant główny policji gen. Marek Działoszyński powiedział, że policja również ubolewa “nad sytuacją, która wydarzyła się w PKW”.

“My jako policja jesteśmy i będziemy nastawieni na współpracę z mediami (…). Ta sytuacja, która zdarzyła się w PKW, jest swego rodzaju sytuacją nową, z którą policja się zderzyła (…). Ta sytuacja (…) wymagała od policjantów podejmowania decyzji związanych z wyegzekwowaniem uprawnień podmiotów uprawnionych do dysponowania swoją własnością, stąd mamy do czynienia z kwalifikacją związaną z naruszeniem miru domowego” – tłumaczył Działoszyński.

Przedstawiając szczegółowe działania policji w siedzibie PKW, podkreślił, że o godz. 21.30 Państwowa Komisja Wyborcza przerwała pracę. “W związku z tym relacjonowania pracy i przebiegu tej pracy, jeśli chodzi o PKW, właściwie po godzinie 21.30 nie było” – mówił komendant. Tłumaczył, że część osób, pomimo czterech wezwań administratora budynku do jego opuszczenia, a także trzech późniejszych wezwań policji, nie opuściła sali konferencyjnej PKW i dlatego policja zaczęła te osoby wyprowadzać.

Przewodnicząca sejmowej komisji kultury Iwona Śledzińska-Katarasińska (PO) zwróciła uwagę, że problemem nie było chwilowe zatrzymanie dziennikarzy, ale ich przetrzymywanie przez dłuższy czas. “Problem się zaczął wtedy, kiedy już po ochłonięciu w komendzie, jednak zdecydowano się zatrzymać (dziennikarzy) na dłużej i postawić przed sądem” – mówiła. Zwróciła uwagę, że bardzo często dziennikarze znajdują się w sytuacji, w której mogą przeszkadzać w akcji policji, co – jej zdaniem – daje policji prawo do zdecydowanego działania, jednak potem powinno się ich potraktować zgodnie z wiedzą o tym, jaką rolę dziennikarze pełnią w społeczeństwie.

W odpowiedzi komendant główny policji przypomniał treść art. 193 Kodeksu karnego dot. naruszenia miru domowego. “Przestępstwo naruszenia miru domowego może być popełnione zarówno przez działanie – jako wdarcie się, jak i przez zaniechanie, czyli wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nieopuszczenie. Dla bytu przestępstwa nie ma znaczenia, czy sprawca znalazł się w tym miejscu legalnie, bo np. został zaproszony, czy też nielegalnie. Jeśli jednak sprawca dostał się do niego legalnie, to nieopuszczenie tego miejsca staje się bezprawne od momentu, kiedy dowiaduje się o żądaniu osoby uprawnionej, aby opuściła takie miejsce” – tłumaczył Działoszyński.

Podczas posiedzenia komisji policja przedstawiła także założenia opracowywanego obecnie we współpracy z mediami kodeksu dobrych praktyk, który ma poprawić współpracę policjantów z dziennikarzami.

Dwaj dziennikarze – fotoreporter PAP Tomasz Gzell i dziennikarz TV Republika Jan Pawlicki – zostali zatrzymani przez policję około północy z 20 na 21 listopada, gdy relacjonowali okupację gmachu PKW przez osoby domagające się natychmiastowej dymisji członków PKW, w związku z przedłużającym się obliczaniem wyników wyborów samorządowych. Łącznie z dziennikarzami zatrzymano wtedy 12 osób. Wszystkich policja oskarżyła o naruszenie miru domowego przez nieusłuchanie polecenia opuszczenia pomieszczenia. 5 grudnia sąd uniewinnił dziennikarzy, uznając, że ich zatrzymanie było pomyłką.

Obecny prezes Telewizji Polskiej Juliusz Braun podczas wigilijnego spotkania z pracownikami TVP zapowiedział, że wystartuje w przyszłorocznym konkursie do zarządu spółki – dowiedział się portal Wirtualnemedia.pl.

Juliusz Braun

Braun podtrzymał zapowiedź, że TVP zakończy ten rok z nieujemnym wynikiem finansowym, co zakłada plan finansowy spółki. Prezes TVP podczas spotkania zdementował także plotki, że planuje zostać ambasadorem.

Kadencja obecnego zarządu TVP, w którym oprócz Brauna zasiadają także Marian Zalewski i Bogusław Piwowar, zaczęła się w maju 2011 roku. Zakończy się ona natomiast wraz z odbyciem walnego zgromadzenia za 2014 roku, co ma nastąpić najpóźniej do 30 czerwca przyszłego roku.

Konkurs na nowy zarząd TVP zostanie zorganizowany wiosną przyszłego roku. W styczniu rada nadzorcza spółki ma zdecydować, czy zarząd nadal będzie wieloosobowy, czy może w TVP powstanie zarząd jednoosobowy. To ostatnie rozwiązanie rekomenduje mediom publicznym Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Jednak Stanisław Jekiełek, przewodniczący rady nadzorczej TVP, jest zwolennikiem wieloosobowego zarządu.

W mediach pojawiły się ostatnio informacje, że kandydatami do nowego zarządu TVP mogą być też Edward Miszczak, członek zarządu TVN ds. programowych, oraz Agnieszka Odorowicz, dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Oboje dotąd nie skomentowali tych doniesień.