Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Dziennikarze oceniający współpracę z sądami skarżą się przede wszystkim na niedostępność rzeczników prasowych i opieszałość w udzielaniu mediom informacji.

Przygotowane przez Krajową Radę Sądownictwa ankiety wypełniło 153 dziennikarzy. – Tak duży odzew dowodzi, że dziennikarze oczekują po drugiej stronie partnerstwa i współpracy – mówi sędzia Waldemar Żurek, rzecznik prasowy Krajowej Rady Sądownictwa. Badanie przeprowadzono 9-15 marca br. Jego wyniki Krajowa Rada Sądownictwa analizuje z ekspertami z Ministerstwa Sprawiedliwości. Na ich podstawie mają powstać standardy komunikacyjne w sądach, a dla mediów poradnik dotyczący współpracy z sądami i ich rzecznikami prasowymi.

- Wbrew obawom sędziów okazało się, że dziennikarze w ankietach ocenili ich przekaz jako zrozumiały. Wytknęli za to sądom brak jakiejkolwiek aktywnej komunikacji – wylicza Adam Niedzielski, dyrektor departamentu strategii i funduszy europejskich w Ministerstwie Sprawiedliwości i członek zespołu ds. standardów komunikacji w sądach. Na pytanie, czy rzecznicy sądów prowadzą aktywną politykę medialną, przecząco odpowiedziało prawie 69 proc. badanych dziennikarzy, a twierdząco – tylko 24 proc. W komentarzach pojawiły się m.in. uwagi, że najczęstszą wiadomością jest “informacja o urlopie rzecznika” i że “każdy kontakt z rzecznikiem prasowym to antyreklama sądu”. Ale wskazywano też przykłady pozytywne: „Rzecznik Sądu Okręgowego w Lublinie organizuje cykliczne spotkania z dziennikarzami, podając terminy spraw medialnych, sygnatury i ewentualne szczegóły. Potem taki wykaz mają pracownice biura prasowego”.

- Poprawa relacji sądów z mediami wymaga konsekwentnych działań. Będziemy zachęcać sądy, by nie ograniczały się do odpierania ataków, lecz wychodziły do dziennikarzy z informacjami. Dzięki temu społeczeństwo będzie lepiej rozumiało działalność sądów i wydawane wyroki – mówi Waldemar Żurek.

Na potrzebę wzajemnego zrozumienia swoich ról przez media i sądy wskazywano też w ankietach. “Dziennikarze nie przychodzą do sądu po to, by kontrolować procesy, czy krytykować sędziów, ale po to, by zrozumieć i opisać sprawy, które wstrząsnęły opinią publiczną” – napisał jeden z uczestników badania. Inny podkreślał potrzebę poszerzenia wiedzy sędziów o zasady współpracy z prasą, “bo gdy sędzia widzi dziennikarza na sali rozpraw po raz pierwszy, to w oczach sędziego widać nie tylko zaskoczenie, ale wręcz lęk”.

Wcześniej na pytania dotyczące swojej pracy odpowiedziało 50 rzeczników prasowych sądów.

Do Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej za najlepszy wywiad prasowy opublikowany w roku 2014 zgłoszonych zostało 160 wywiadów autorstwa 82 dziennikarzy.

O tym, kto zostanie laureatem Nagrody za rok 2014 dowiemy się 28 kwietnia o godz. 16.00 podczas uroczystości wręczenia organizowanej w redakcji Res Publiki Nowej.

Jury Nagrody do finału 11 edycji zgłosiło 18 wywiadów autorstwa 15 dziennikarzy (alfabetycznie wg nazwisk):

Kalina Błażejowska – za dwa wywiady: rozmowę z prof. Januszem Skalskim, “Uczciwy cud”, Tygodnik Powszechny nr 51-52 z 21 grudnia 2014 r. oraz rozmowę z Krzysztofem Zanussim,  “Porządek świata”, Tygodnik Powszechny nr 48 z 30 listopada 2014 r.

Juliusz Ćwieluch - za rozmowę z Krystianem Zięciem, “Zalatani”, POLITYKA nr 43 z 22 października 2014 r.

Anna Jasińska – za rozmowę z Danielem Olbrychskim, “Rosyjski romans”, Twój Styl z czerwca 2014 r.

Dorota Krzemionka – za rozmowę z Agnieszką Popiel, “Kaganiec muszę”, Charaktery, numer sierpniowy 2014 r.

Katarzyna Kubisiowska – za rozmowę z Jerzym Pilchem, “Jeden demon mniej”, Tygodnik Powszechny z 21 lipca 2014 r.

Jarosław Mikołajewski – za rozmowę z prof. Andrzejem Mencwelem, “Idą młodzi”, Magazyn Gazety Wyborczej z 7 czerwca 2014 r.

Małgorzata I. Niemczyńska – za dwa wywiady: rozmowę z Michałem Rusinkiem, “Wdowy należy palić”, GW Duży Format z 14 sierpnia 2014 r. oraz rozmowę z Maciejem Maleńczukiem, “Ugłaskali mnie”, Magazyn Świąteczny Gazety Wyborczej z 20 września 2014 r.

Beata Nowicka – za rozmowę z Beatą Jałochą, “W snach chodzę”, Viva! nr 14 z 3 lipca 2014 r.

Joanna Podgórska -  za rozmowę z prof. Bogdanem Chazanem, “Recepta na sumienie”, POLITYKA nr 24 z 11 czerwca 2014 r.

Krystyna Pytlakowska -  za rozmowę z Anną Przybylską, “Ciągle idę naprzód”, Viva! nr 22 z 23 października 2014 r.

Adam Robiński – za rozmowę z Lechosławem Herzem: “Trochę kundelka w tym Mazowszu jest”, Rzeczpospolita Plus Minus z 14 czerwca 2014 r.

Adrian Stachowski – za rozmowę z Jackiem Hugo Baderem, “Wykonuję taki zawód”, dwutygodnik.pl z 13 czerwca 2014 r.

Ewa Wilk – za rozmowę z Grażyną Jagielską, “Lot z aniołami”, POLITYKA nr 2 z 8 stycznia 2014 r.

Rafał Woś – za rozmowę z Thomasem Pikkety, “Przypływ nie podnosi wszystkich Łodzi”, Dziennik Gazeta Prawna z 30 kwietnia 2014 r.

Jacek Żakowski – za dwa wywiady: rozmowę z prof. Zbigniewem Izdebskim, POLITYKA nr 45 z 5 listopada 2014 r. oraz za rozmowę z prof. Michaelem Sandelem, “Przypuśćmy, że trzeba zabić premiera”, POLITYKA nr 30 z 23 lipca 2014 r.

Zapraszamy na uroczystość wręczenia nagrody: 28 kwietnia 2015 roku o godz. 16.00 w redakcji Res Publiki Nowej, ul. Gałczyńskiego 5 w Warszawie.

Kontakt do akredytacji: Dominika Nowak-Kajtowska, e-mail: d.nowak@polityka.pl

Stowarzyszenie Media dla Integracji Europejskiej już po raz dziesiąty organizuje konkurs dziennikarski. Konkurs adresowany jest do śląskich mediów, a o nagrody ubiegać się mogą – tradycyjnie już – autorzy najlepszych tekstów prasowych, audycji radiowych, czy programów telewizyjnych, poświęconych problematyce społeczno-kulturalnej i ekonomicznej i zostały opublikowane, względnie wyemitowane w 2014 r.

Prace nagradzane w innych konkursach dziennikarskich – nie będą uwzględniane!

Prace wraz z wypełnionym formularzem (w załączeniu) prosimy wysyłać do 5 maja 2015 r. na adres:

Dokładny Regulamin Konkursu dostępny jest na nowej stronie internetowej Stowarzyszenia Media dla Integracji Europejskiej: www.silesiapress.info

Formularz-zgłoszeniowy-SILESIAPRESS

Magdalena Rigamonti, Paweł Reszka i Rafał Woś to finaliści tegorocznej edycji Nagrody im. Dariusza Fikusa za dziennikarstwo najwyższej próby. Laureat ogłoszony zostanie 21 kwietnia br. Nagrodę specjalną otrzyma Bianka Mikołajewska.

Blanka Mikołajewska

Nagroda im. Dariusza Fikusa jest przyznawana za artykuły wydrukowane w języku polskim i w polskiej prasie w poprzednim roku. Wyboru trojga finalistów w tegorocznej edycji dokonała kapituła nagrody, która przeanalizowała kilkadziesiąt publikacji zgłoszonych do konkursu.

Magdalena Rigamonti znalazła się w gronie finalistów za dwie publikacje w tygodniku “Wprost” zatytułowane “Klauzula okrucieństwa” i “Sumienie doktora Chazana” o dramacie pacjenta w obliczu decyzji lekarza, zasłaniającego się klauzulą sumienia.

Paweł Reszka został wyróżniony za tekst opublikowany w “Tygodniku Powszechnym” pt. “Raport z oblężonego miasta” o dramacie Słowiańska, jednego z ukraińskich miast, które stało się areną wojny.

Rafał Woś ma szansę na nagrodę za cykl wywiadów publikowanych w “Dzienniku Gazecie Prawnej”, w których desakralizuje liberalne dogmaty ekonomiczne, dominujące w polskiej debacie.

Ogłoszenie nazwiska tegorocznego laureata i wręczenie nagrody odbędzie się podczas gali, która zostanie zorganizowana 21 kwietnia br. w Warszawie. Zwycięzca otrzyma plakietkę oraz 10 tys. zł.

Kapituła zdecydowała także o przyznaniu nagrody specjalnej. Otrzymała ją Bianka Mikołajewska, wieloletnia dziennikarka tygodnika “Polityka” (a dziś “Gazety Wyborczej”), która jako pierwsza (od 2004 roku) pisała  o nieprawidłowościach w systemie SKOK. Nagrodę przyznano jej za dziennikarstwo śledcze najwyższej próby, odwagę, dociekliwość, rzetelność i nieustępliwość.

W składzie kapituły Nagrody im. Dariusza Fikusa są: Jerzy Baczyński (“Polityka”), Bogusław Chrabota (“Rzeczpospolita”), Paweł Siennicki (“Polska The Times”), Marta Fikus (córka Dariusza Fikusa), Piotr Gabryel (“Do Rzeczy”), Marcin Dzierżanowski (“Wprost”), Marcin Lewicki (Press Club Polska), Piotr Mucharski (“Tygodnik Powszechny”), Piotr Pacewicz (“Gazeta Wyborcza”) oraz Jadwiga Sztabińska (“Dziennik Gazeta Prawna”).

Właścicielem Nagrody jest rodzina Fikusa, a współorganizatorem konkursu – Press Club Polska.  Pierwszą laureatką Nagrody im. Fikusa była Maria Wiernikowska, w kolejnych latach otrzymali ją m.in.: Ryszard Kapuściński, prof. Jerzy Pomianowski, Jerzy Baczyński, Mariusz Walter, Jerzy Jurecki, Anna Marszałek, Krzysztof Skowroński i Bogdan Rymanowski, Bronisław Wildstein, ks. Adam Boniecki, Anna Ferens i Ewa Stankiewicz, Ewa Siedlecka, Joanna Solska, Łukasz Cieśla i Wacław Radziwinowicz.

Nasz redakcyjny kolega Andrzej Bęben odebrał we wtorek (14 kwietnia) nagrodę “Karbidka” przyznawaną przez Wyższy Urząd Górniczy i Fundację Bezpieczne Górnictwo im. prof. W. Cybulskiego dziennikarzom, którzy w swojej pracy popularyzacją bezpieczeństwo pracy i piętnują niedobre praktyki.

Andrzej Bęben uhonorowany Karbidką przez Mirosława Koziurę - prezesa Wyższego Urzędu Górniczego

Statuetki wręczono w Zawierciu podczas XVII Konferencji “Problemy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w polskim górnictwie”.

Kapituła konkursu pod przewodnictwem Mirosława Koziury, prezesa WUG, przyznała trzy równorzędne nagrody oraz dwa wyróżnienia. W kategorii prasa i portale internetowe za popularyzację bezpieczeństwa pracy i piętnowanie niedobrych praktyk nagrody otrzymali (oprócz naszego kolegi): Marcin Pietraszewski z Gazety Wyborczej i Michał Wroński z Dziennika Zachodniego. W kategorii radio i telewizja nagród nie przyznano.

Kapituła wyróżnieniami uhonorowała natomiast Barbarę Warpechowską za publikacje w Pulsie Biznesu i Nowym Górniku oraz Wojciecha Królikowskiego z TVP Katowice za reportaż o ratownikach górniczych.

Okolicznościowe dyplomy i nagrody wręczyli laureatom i wyróżnionym prezes WUG Mirosław Koziura oraz prezes Fundacji prof. Krzysztof Cybulski.

Jednym z głównych wątków tematycznych konferencji jest “kultura bezpieczeństwa pracy, także w aspekcie psychologicznym”. Dwudniowe obrady, z udziałem ponad 170 przedstawicieli wszystkich rodzajów górnictwa (podziemnego, odkrywkowego i otworowego) rozpoczęły się 14 kwietnia br. w salach konferencyjnych Hotelu “Villa Verde” w Zawierciu. Patronat honorowy nad konferencją – organizowaną przez WUG przy współpracy ZG SITG i GIG – objął Janusz Piechociński, wicepremier i minister gospodarki. Honorowymi gośćmi konferencji są Sławomir Brodziński – główny geolog kraju oraz Piotr Litwa – wojewoda śląski.

Obrady w czterech sesjach problemowych poprzedził panel dyskusyjny pt. “Zdrowie i bezpieczeństwo – priorytety przedsiębiorcy?” z udziałem przedstawicieli kierownictw firm reprezentujących wszystkie rodzaje górnictwa.

Wprowadzeniem do sesji referatowych były prezentacje Krzysztofa Króla, dyrektora Departamentu Górnictwa Otworowego i Wiertnictwa WUG, dotyczące trendów wypadkowości w polskim górnictwie i działań prewencyjnych podejmowanych przez WUG oraz Marty Stasiły-Sieradzkiej o kulturze bezpieczeństwa i jej psychologicznych predyktorach.

Podczas dwudniowej konferencji zaprezentowanych zostanie 20 referatów dotyczących różnych aspektów bezpieczeństwa pracy i zwalczania zagrożeń w polskim górnictwie. W tegorocznych obradach kultura bezpieczeństwa w górnictwie skalnym i odkrywkowym będzie przedstawiana w szerszym wymiarze niż w poprzednich edycjach tej cyklicznej konferencji.

Prokuratura Rejonowa Warszawa-Mokotów po analizie raportu specjalnej komisji TVN zdecydowała, że nie będzie wszczynać postępowania karnego w sprawie molestowania.

Prokuratura Rejonowa Warszawa-Mokotów wystąpiła do TVN o udostępnienie raportu komisji i otrzymała go w języku angielskim. “Uzyskano tłumaczenie komisji raportu, na podstawie którego oceniono, że nie zostały wypełnione znamiona żadnego czynu zabronionego” – poinformowała “Super Express” szefowa Prokuratury Rejonowej na Mokotowie Małgorzata Szeroczyńska.

Po upublicznieniu raportu kosmisji specjalnej stacja rozstała się z Kamilem Durczokiem, szefem “Faktów” TVN. Wcześniej molestowanie zarzucał mu tygodnik “Wprost”.

Tak do decyzji prokuratury odnosi się Marcin Dzierżanowski, zastępca redaktora naczelnego “Wprost”:

Prokuratura nie mogła wszcząć postępowania karnego w sprawie molestowania seksualnego, bo przestępstwa o nazwie “molestowanie seksualne” w ogóle w polskim Kodeksie Karnym nie ma. Molestowanie dotyczy prawa pracy, trudno, by zajmował się nim prokurator. Przypomnijmy: według art. 183a § 6. Kodeksu pracy, molestowaniem seksualnym jest każde nieakceptowane zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie albo upokorzenie pracownika”. Właśnie o takich przypadkach pisaliśmy we “Wprost” w kontekście Kamila Durczoka. Były to niestosowne propozycje, naciski, presja – słowem to wszystko, czego nie powinien się dopuszczać szef w stosunku do swojej podwładnej. Tyle że prokuraturze nic do tego – takimi sprawami sąd pracy zajmuje się z powództwa ofiary.