Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Ireneuszowi Dudkowi przypadła w tym roku nagroda Tygodnia Kultury Śląska, którą co roku wręczają uczniowie klas dziennikarskich Liceum Ogólnokształcącego im. Kopernika w Katowicach. Laureat przyznał, że jest to pierwsza nagroda jaką otrzymał od młodzieży.

Nagroda przyznawana jest co roku w ramach Tygodnia Kultury Śląska “Lux ex Silesia”, który od 18 lat jest organizowany przez młodzież uczącą się w klasach dziennikarskich Liceum Ogólnokształcącego im. Kopernika w Katowicach.

Ireneusz Dudek

Doceniony przez licealistów Ireneusz Dudek powiedział w poniedziałek PAP, że posiada już w swoim dorobku wiele nagród, ale po raz pierwszy odebrał nagrodę przyznaną mu przez młodzież. “Moje spotkania są swego rodzaju spowiedzią. Niczego nie ukrywam, nie mam tematów tabu. Mówię jako rockendrolowiec, że miałem w swoim życiu wiele zakrętów” – powiedział Dudek.

“W trakcie zeszłorocznego spotkania Ireneusz Dudek wywarł na młodzieży ogromne wrażenie. Pokazał, że ich szanuje, zaraził ich swoją pasją” – powiedziała PAP polonistka w katowickim liceum Małgorzata Kidybińska.

Tydzień Kultury Śląska jest imprezą, której celem jest pogłębianie wiedzy o Śląsku oraz spotykanie się z autorytetami z różnych dziedzin.

W trakcie tegorocznej imprezy młodzież będzie miała okazję spotkać się m.in. z córką Wilhelma Szewczyka (był prozaikiem, poetą, publicystą, redaktorem kilku śląskich pism) prof. Grażyną Szewczyk, a także z siostrą Anną Bałchan działającą na rzecz Pomocy Dziewczętom i Kobietom, autorką książki “Kobieta nie jest grzechem”, oraz dyrektorem Teatru Korez w Katowicach Mirosławem Neinertem.

Z kolei reżyserka Magdalena Piekorz, zeszłoroczna laureatka Nagrody Tygodnia Kultury Śląska, będzie oceniać filmy uczniowskie.

Patronat honorowy nad tegoroczną imprezą objął metropolita katowicki arcybiskup Damian Zimoń.

Tydzień Kultury Śląska potrwa do piątku.

Ireneusz Dudek (pseud. artystyczny Shakin’ Dudi) to polski bluesman, kompozytor, wokalista. Od siódmego roku życia uczył się grać na skrzypcach, w wieku 15 lat – na harmonijce. Zaczął grać pod koniec lat 60. w Silesian Blues Band. Podczas studiów, w 1972 r. występował z bluesową grupą Hall. W latach 70. współpracował też z Tadeuszem Nalepą.

W 1981 r. zorganizował po raz pierwszy Rawa Blues Festival. Rok później zaczął występować jako Shakin’ Dudi – ze swoimi piosenkami do tekstów Darka Duszy, jak m.in. “Au sza la la la”, “Och Ziuta” czy “Za dziesięć minut trzynasta”. Działalność Irka Dudka w dwóch artystycznych postaciach – bluesmana i Shakina Dudiego – przyniosły mu tytuł „muzyka roku 1985” w ankiecie magazynu “Jazz Forum”.

W roku 1988 wyemigrował do Holandii, zamieszkał w Amsterdamie. Do Polski na stałe wrócił w latach 90. W maju 2010 wydał pierwszą od 15 lat płytę stricte bluesową – “Dudek Bluesy”.

Reportaże “List od Anny”, “Ołówek” oraz “Wygrać emeryturę” zrealizowane dla “Magazynu Ekspresu Reporterów” zdobyły wyróżnienia podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Reportażu Camera Obscura, który odbywał się w Bydgoszczy w dniach 18-22 października. Pierwszą w historii festiwalu nagrodę specjalną otrzymała Barbara Paciorkowska, szefowa Redakcji Filmu Dokumentalnego i Reportażu TVP2 za wkład w rozwój sztuki reportażu.

Jury w składzie: Karine de Villers, Vladimir Lozinski, Daniel Zieliński i Krystyna Mokrosińska, w konkursie międzynarodowym, przyznało Grand Prix im. Ryszarda Kapuścińskiego filmowi “After the silence” w reżyserii Stephanie Burger i Jule Ott z Niemiec. Wyróżnienie Specjalne w tym konkursie otrzymał film “Hakawati” – Marcina Sautera z Polski, który według jury “tworzy w tym samym duchu jak Kapuściński” i “uczy nas języka i czytania kina”.

Nagrodę Główną w Konkursie Ogólnopolskim zdobył reportaż “Reality show: wybory” – Mikołaja Wawrzeniuka (TVP Białystok) opowiadający o wyborach prezydenckich na Białorusi w 2010 r.

Joanna Frydrych

Wyróżnienia w Konkursie Ogólnopolskim zdobył reportaż “Adopcja po polsku” – Małgorzaty Frydrych (POLSAT), oraz zrealizowane dla “Magazynu Ekspresu Reporterów”: “Ołówek” – Joanny Frydrych (Grupa Medialna Frydrych), “Wygrać emeryturę” – Brygidy Frosztęgi-Kmiecik (TVP Katowice) oraz “List od Anny” – Andrzeja Tomczaka (TVP 2).

Nagrodę specjalną, za wkład w rozwój sztuki reportażu, otrzymała Barbara Paciorkowska, kierownik Redakcji Filmu Dokumentalnego i Reportażu TVP2 oraz redaktor naczelna “Magazynu Ekspresu Reporterów”.

Poniżej uzasadnienie werdyktu jury:

“Ołówek”, Joanna Frydrych – za nadzieję, która płynie z reportażu i za uzmysłowienie, że człowiek pomimo swojej choroby nadal myśli, czuje, kocha, a nawet pisze książki.

“Wygrać emeryturę”, Brygida Frosztęga-Kmiecik – za niebanalny pomysł na ukazanie banalnej rzeczywistości bezrobotnego.

“List od Anny”, Andrzej Tomczak – za dziecinnie prosty sposób pokazania problemów dorosłych.

Międzynarodowy Festiwal Sztuki Reportażu Camera Obscura organizowany jest od 2004 r. przez Fundację Sztuki Art-House.

Ponad 250 reportaży zgłoszono do konkursu “Obiektywnie Śląskie”. Wybór był trudny przyznaje Lech Majewski, jeden z jurorów.

Wczoraj (22.10) w katowickim budynku Altus, odbył się finał II edycji konkursu fotograficznego Obiektywnie Śląskie, którego organizatorem było Stowarzyszenie “Projekt Śląsk”. Tym razem zwycięzców wyłoniło jury, w składzie: Martyna Wojciechowska, Lech Majewski oraz Jacek Joostberens. Sam udział w konkursie wiązał się z zaszczytem bycia ocenianym przez wybitne jednostki, zwycięzcy natomiast w nagrodę wyjadą do Belgii.

Uroczystość finałową konkursu uświetnili swoją obecnością reżyser Lech Majewski (który dziś ma w Katowicach swój benefis) oraz doktor sztuki Jacek Joostberens.

- Zależy mi na Śląsku, zależy mi, by ten Śląsk znalazł swój wizualny wyraz – powiedział Lech Majewski. Wybór zwycięzców okazał się dla reżysera naprawdę trudny. – Na początku wybrałem 30 zdjęć, ale brutalna rzeczywistość zmusiła mnie, by z większości zrezygnować i zostawić tylko kilka. Musiałem odrzucić zdjęcia, których nie chciałem odrzucać – wyznaje reżyser.

- Ta edycja wyróżniła się zaproponowaniem kategorii tematycznych, a nie wiekowych – tłumaczy główna organizatorka konkursu, Anna Kokolus. – Prace oscylowały wokół dwóch kategorii: Śląskie tradycyjne i Śląskie nowoczesne. Bardzo ucieszył nas fakt, że zdjęcia pochodzą nie tylko ze Śląska rozumianego jako region, ale również z całego województwa.

Procesja Bożego Ciała w Lipinach - wyróżniona praca Michała Góreckiego

W nagrodę laureaci wyjadą razem z europosłem dr. Markiem Migalskim do Belgii, gdzie czeka ich wycieczka po tym kraju. Odwiedzą m.in Parlament Europejski oraz flamandzką Brugię, nazywaną drugą Wenecją.

Spytaliśmy się o doświadczenia dwóch ze zwycięzców. Michał Górecki, który został wyróżniony za swoją pracę “Lipiny” tak opisuje swoją historię. – Zdjęcia, które doceniło jury, zrobiłem wcześniej, zanim dowiedziałem się o konkursie. Wybrałem mieścinę Lipiny, gdyż słynie z niezwykle urokliwych procesji Bożego Ciała. Postanowiłem więc razem z innymi fotografami być tam już o 7:00 rano i spróbować swoich sił. Fotografia to moje hobby, dlatego naprawdę cieszę się z bycia docenionym – mówi Michał.

Wojtek Kukuczka, na co dzień grafik komputerowy, zdobył II miejsce za reportaż “Miejsce Daniela”. Podobnie jak w przypadku Michała powstał wcześniej niż ogłoszono konkurs. – Cenię sobie opinię jury, zwłaszcza pana Lecha Majewskiego i cieszę się, że mógł zerknąć na moje prace. Do Belgii jadę 4–8 grudnia z resztą laureatów. Z pewnością fajnie będzie wyruszyć w podróż z ludźmi o wspólnych zainteresowaniach – mówi Wojtek.

Wernisaż nagrodzonych w konkursie prac będzie można podziwiać w katowickim budynku Altus przez następne dwa tygodnie, by następnie móc pojawić się w różnych miastach Śląska.

Główna organizatorka, Anna Kokolus, z zadowoleniem opowiada. – Na konkurs zgłoszono aż 250 fotoreportaży, a w zeszłym roku była ich około setka. Mam nadzieję, że to tendencja zwyżkowa. Bardzo mnie cieszy, że pasja fotografowania Śląska rozwija się i że konkurs zdobył już tak dobrą renomę – mówi Kokolus.

Zwycięzcy II Edycji Obiektywnie Śląskie:

W kategorii Śląskie Tradycyjne

I miejsce: Marek Locher
II miejsce: Wojciech Kukuczka
III miejsce: Angelika Witkowska

Wyróżnienia: Michał Górecki, Karolina Jonderko, Ewelina Tomala

W kategorii Śląskie Nowoczesne

I oraz III miejsce: Karolina Turos
II miejsce: Weronika Twardowska

Wyróżnienia: Tomasz Zdulski, Piotr Tomala,

Nagroda Publiczności wyłoniona została podczas głosowania na stronie http://obiektywnieslaskie.pl/ Wygrał ją Krzysztof Stręcioch mocą 1160 głosów.

Ireneusz Dudek z Maciejem Szczawińskim na Targach Książki

W katowickim Spodku odbyły się I Targi Książki. Dla odwiedzających, oprócz bogatej oferty wydawniczej, przewidziano spotkania z autorami, warsztaty czy happeningi.

Jednym z gości targowej publiczności, zaproszonych przez Radio Katowice, był również Irek Dudek, lider zespołu SHAKIN’DUDI, który niedawno wydał swoją nową płytę “…bo ładnym zawsze lżej …”. Spotkanie poprowadził red. Maciej Szczawiński.

Płytę, wzbogaconą o autograf Irka Dudka, można było nabyć w naszym stoisku targowym, bowiem Radio Katowice jest również wydawcą krążka, a części nagrań dokonano w radiowym studiu przy ul. Ligonia.

Adam Podgórski na stoisku wydawnictwa KOS

W sobotę 22 października 2011 r. na Targach Książki, na scenie katowickiego “Spodka” odbyło się oficjalne ogłoszenie wyników i podsumowanie plebiscytu “BOOK-TOP SILESIA – 50 książek najlepszych zdaniem Ślązaków”. Podsumowania wyników dokonał prof. zw. dr hab. Krzysztof Kłosińki, przewodniczący Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk i dyrektor Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego, który także wręczył nagrody książkowe wyróżnionym autorom nadesłanych recenzji.

Na 1 miejscu znalazł się “Słownik gwar śląskich – godómy po naszymu, czyli po śląsku” autorstwa mieszkających w Rudzie Śląskiej Barbary i Adama Podgórskich, która ukazała się nakładem katowickiego wydawnictwa KOS.

Na 2. miejscu – Górnoślónski ślabikorz – Śląski Elementarz. Na 3. – “Mitologia śląska. Przywiarki ślónskie” również autorstwa państwa Podgórskich.

Wśród wyróżnionych pozycji znalazły się również: na 14. miejscu “Czarny ogród” Małgorzaty Szejnert, a na 42. “Ten przeklęty Śląsk” Krzysztofa Karwata.

Katowickie Targi Książki zgromadziły 75 wystawców; przyjechało na nie prawie 80 autorów, przygotowano około 100 imprez towarzyszących. Muzeum Śląskie zaprezentowało m.in. album ze zdjęciami fotoreportera “Dziennika Zachodniego” Arkadiusza Goli.

“Prawdziwe dziennikarstwo jest rodzajem powołania. Jest zawodem na pograniczu misjonarstwa.”

Ryszard Kapuściński zapytany o istotę prawdziwego dziennikarstwa przyrównał je do powołania, do zawodu na pograniczu misjonarstwa. Stanowisko wysoce idealistyczne, ociera się wręcz o naiwny, młodzieńczy entuzjazm. Tylko jak zarzucać go tak doświadczonemu przez realia profesji dziennikarzowi?

Punktem wyjścia jest rozróżnienie dziennikarzy (journalist) i pracowników mediów („media-worker”). Dla tych drugich praca nie jest związana z żadną powinnością społeczną, to zwykli pracownicy usług, produkują towar i są rozliczani z jego atrakcyjności. Przedmiotem tezy Kapuścińskiego, jest grupa pierwsza – misjonarze społeczni służący idei prawa dostępu każdego obywatela do prawdziwej, rzetelnie sprawdzonej informacji. Dziennikarstwo to misja z ogromnym bagażem odpowiedzialności. Odpowiedzialności za barwy, w jakich przedstawiana jest rzeczywistość, za kształtowanie się świadomości społeczeństwa, za prawo dostępu odbiorców do prawdy.

Kapuściński podkreśla również rolę powołania. Czy to oznacza, że dziennikarstwo to zajęcie dla wybranych? Tak. Nie każdego cechuje wrażliwość społeczna, silny kręgosłup moralny i wrodzona ciekawość świata – te trzy czynniki stanowią esencję dziennikarza z powołania.

W dobie rozdrobnienia informacji, która rozmielona zostaje przez tysiące przekaźników, potrzeba nam przywódców, którzy w sposób rzetelny wydobędą sedno, dołożą wszelkich starań, by dojść prawdy i przedstawią ją z należytą uwagą. Potrzeba nam dziennikarzy, którzy są dobrymi ludźmi. Jak mówił Kapuściński: „Do tego, żeby uprawiać dziennikarstwo, przede wszystkim trzeba być dobrym człowiekiem. Źli ludzie nie mogą być dobrymi dziennikarzami. Jedynie dobry usiłuje zrozumieć innych, ich intencje, ich wiarę, ich zainteresowania, ich trudności, ich tragedie.” A to już nie zawód, to misja.