Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Jedenastą edycję międzynarodowego konkursu Śląska Fotografia Prasowa ogłosiły właśnie Biblioteka Śląska w Katowicach i Syndykat Dziennikarzy Województwa Morawsko-Śląskiego i Ołomunieckiego.

Jak poinformowała w poniedziałek Aneta Satława z Biblioteki Śląskiej, głównym celem przedsięwzięcia jest promocja regionu i dokumentacja zachodzących w nim przemian i wydarzeń. Fotoreporterzy mogą zgłaszać swoje najlepsze zdjęcia wykonane w poprzednim roku.

W konkursie mogą wziąć udział profesjonalni fotograficy i amatorzy, współpracujący z lokalnymi gazetami i portalami internetowymi lub zamieszkali na Śląsku – w tym także z województwa dolnośląskiego, opolskiego oraz morawsko-śląskiego i ołomunieckiego Republiki Czeskiej.

Termin składania prac upływa 9 lutego 2014 roku. 

Najlepsze fotografie konkursowe wybierze jury pod przewodnictwem prof. Mariana Oslislo z katowickiej Akademii Sztuk Pięknych, w składzie:  prof. Jan Malicki, dyrektor Biblioteki Śląskiej, Witold Englender, organizator Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej, Katarzyna Łata-Wrona, prezes zarządu Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Śląskiego, Zbigniew Podsiadło, prezes zarządu Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Górskiego; Martyna Radłowska-Obrusnik, przedstawiciel Syndykatu Dziennikarzy Województwa Morawsko-Śląskiego i Ołomunieckiego.

Wyróżnione prace będą eksponowane na wystawie w holu głównym Biblioteki Śląskiej. Czytelnicy katowickiej książnicy przyznają też Nagrodę im. Krystyny Bochenek, upamiętniającą dziennikarkę i wicemarszałek Senatu, która zginęła w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem.

Wystawę zdjęć będzie można oglądać w bibliotece przez cały marzec, a uroczystość wręczenia nagród odbędzie się 20 marca.

Na poprzednią, 10. edycję konkursu wypłynęło 750 zdjęć autorstwa 72 fotoreporterów.

Warunki udziału w konkursie Śląska Fotografia Prasowa 2013 zostały ujęte w regulaminie dostępnym na stronie www.bs.katowice.pl

Regulamin konkursu Śląską Fotografia Prasowa

Formularze konkursu Śląska Fotografia Prasowa

Wszelkich informacji na temat wystawy i konkursu udziela Aneta Satława, kierownik Działu Promocji Biblioteki Śląskiej
tel.: 32 208 37 39, e-mail: promocja@bs.katowice.pl

W rozmowie z Dorotą Kanią na łamach weekendowej “Rzeczpospolitej” Robert Mazurek zauważył, że w książce “Resortowe dzieci” – opisującej związki ludzi z branży mediów (także poprzez członków ich rodzin) ze służbami PRL-owskimi – brakuje kilku dziennikarzy prawicowych mających takie relacje. Wymienił Bronisława Wildsteina (jego ojciec był przedwojennym komunistą, a po wojnie należał do PZPR), Andrzeja Mietkowskiego (jego ojciec był w PZPR, dziadek w KPP) oraz Krzysztofa Czabańskiego, Marcina Wolskiego i Piotra Gabryela (byli członkami PZPR).

- Jest wiele innych osób po prawej stronie, konserwatywnych dziennikarzy, którzy mieli dziadków w KPP, a o nich nie napisaliśmy – przyznała Kania. – Kryterium, jakie przyjęliśmy, było bardzo proste i jasne. Było nim zachowanie dziennikarzy w III RP i ich stosunek do najważniejszych spraw: lustracji, dekomunizacji, likwidacji WSI oraz do katastrofy smoleńskiej - stwierdziła. – Przyjęliśmy założenie, że zdecyduje zachowanie tych ludzi w III RP, to, jaki mieli wpływ na budowę tego systemu. A czy taki Bronek Wildstein budował  III RP? Czy może był przeciwko dekomunizacji i lustracji? Czy ci, których pominęliśmy, zaangażowali się w obronę agentów, czy sprzeciwiali się rozwiązaniu WSI? Nie, i dlatego o nich nie pisaliśmy – podkreśliła.

Mazurek wytknął też to, że jeden ze współautorów “Resortowych dzieci” Jerzy Targalski (trzecim współautorem książki jest Maciej Marosz) w czasach PRL-u był członkiem PZPR, redaktorem partyjnych pism i pracownikiem Zakładu Historii Partii przy KC PZPR. Dorota Kania stwierdziła, że nie widzi w jego postawie i życiorysie żadnej hipokryzji. – On całym życiem zaświadczył, że nie chce mieć z komuną nic wspólnego. Wystarczy przeczytać jego teksty o PRL i III RP, nie wspominając już o jego roli w opozycji w czasach PRL. Dlaczego mam go teraz lustrować? – zapytała.

Zresztą według Kani sednem książki nie jest lustracja ani grzebanie w życiorysach. – Chodzi o pokazanie, jak zbudowany został w najważniejszych dziedzinach system III RP. Główne role odgrywają w nim ludzie wywodzący się ze służb specjalnych i nomenklatury PRL, bo taki właśnie był dobór kadr. I ten system całymi rodzinami, pokoleniami przeszedł z komuny wprost do III RP – stwierdziła dziennikarka. – Opisujemy ludzi nadających ton w mediach, a wśród nich nie ma dziś osób o poglądach konserwatywnych. I tak jest przez ostatnie dwadzieścia lat. Jedni, jak Michnik, Żakowski czy Olejnik, nadają ton, a inni są w drugim szeregu i podejmują głos przewodników stada, roznosząc go, gdzie się da - dodała.

Resortowe dzieci MEDIA

Po tym jak w połowie grudnia ub.r. “Resortowe dzieci” ukazały się na rynku, Jacek Żakowski, którego zdjęcia wśród wizerunków kilku innych osób z branży medialnej znalazło się na okładce książki, złożył pozew sądowy o usunięcie z niej swojej fotografii, przeproszenie za to i wypłacenie 20 tys. zł rekompensaty. – Samo złożenie pozwu przez dziennikarza oraz jego żądania, czyli wycofanie nakładu i zaklejenie twarzy na okładce, oceniam jako cenzurę - skomentowała dla Wirtualnemedia.pl Dorota Kania.

To stanowisko Kania podtrzymała w rozmowie z Mazurkiem. – Rzeczywiście Jacek Żakowski nie był w partii, co wyraźnie napisaliśmy. Za to on chętnie wypowiada się o porządku III RP i jest jego gorliwym obrońcą. Tu jasno stwierdziliśmy, że nie więzy krwi czy własna przynależność, ale sposób myślenia i jego publicystyka zdecydowały o tym, że został umieszczony w książce - wyjaśniła.

Z kolei przyczyną opisania w “Resortowych dzieciach” rodziny Tomasza Lisa była według dziennikarki m.in. chęć sprostowania nieprawdziwych plotek, jakoby ojciec Lisa był oficerem Ludowego Wojska Polskiego. – Opisaliśmy ojca Tomasza Lisa, bo był działaczem PZPR i to z pewnością nie zaszkodziło jego synowi w karierze. Tak samo jak to, iż jego stryj był zarejestrowany jako tajny współpracownik WSW – stwierdziła Dorota Kania.

- Rzecznik TVP Jacek Rakowiecki potwierdza, że w Telewizji Polskiej prowadzone są zapisy na nazwiska – mówi nam Jan Pospieszalski, prowadzący program “Bliżej” w TVP Info. – Oczekuję od prezesa Juliusza Brauna wyjaśnień.

Jan Pospieszalski

Jak już podawaliśmy, emisja odcinka programu Jana Pospieszalskiego “Bliżej” w miniony czwartek została odwołana. Jednym z jego gości miał być Jacek Karnowski, na co kierownictwo stacji nie chciało się zgodzić. – TVP Info uznało obecność Jacka Karnowskiego w jej studiu zaledwie dwa dni po pogrzebie Andrzeja Turskiego za co najmniej wysoce niestosowną – podał Jacek Rakowiecki, rzecznik prasowy TVP .

To efekt tego, że należące do spółki Fratria (jej wiceprezesem jest Karnowski) serwisy wSumie.pl i wPolityce.pl opublikowały w grudniu ub.r. informację o tym, jakoby Andrzej Turski był pijany na wizji.  TVP uznała, że oba portale „dopuściły się niedawno wyjątkowo niegodnego zachowania wobec Andrzeja Turskiego, drastycznie łamiąc zasady etyki dziennikarskiej” i wytoczyła procesy  naczelnym obu serwisów .

Zdaniem Jana Pospieszalskiego, rzecznik TVP jest „funkcyjnym pracownikiem”, który po prostu wykonuje polecenia. – Ten komunikat potwierdza, że w Telewizji Polskiej prowadzone są zapisy na nazwiska – mówi w rozmowie z Wirtualnemedia.pl dziennikarz. W czwartek próbował w tej sprawie bezskutecznie interweniować u prezesa Telewizji Polskiej Juliusza Brauna.

W piątek do spotkania również nie doszło. Pospieszalski mówi nam, że nadal chce się skontaktować z Juliuszem Braunem. – Będę próbował spotkać się z prezesem Braunem po weekendzie. Oczekuję rozmowy i dialogu, wyjaśnienia tej decyzji. Dlatego kieruję się do prezesa – tłumaczy Jan Pospieszalski. – Poproszę go o listę z nazwiskami osób, które można zapraszać do Telewizji Polskiej. Jeśli do spotkania nie dojdzie to wyślę list – dodaje.

Dziennikarz zaprzeczył również, że program „Bliżej” całkowicie znika z anteny. – Nic nie wskazuje na to, że kolejnego odcinka nie będzie – wyjaśnia.

Pospieszalski przypomina, że Jacek Karnowski jest człowiekiem bardzo zasłużonym dla Telewizji Polskiej – pracował jako reporter “Wiadomości”, później był szefem redakcji tego programu (w latach 2009-2010). – Rodzaj praktyki z jaką go potraktowano przypomina najgorszy czas PRL. Powinna się tym zająć Helsińska Fundacja Praw Człowieka - konkluduje.

Opłata audiowizualna nie będzie pobierana za faktyczne korzystanie z programów nadawców publicznych, ale za możliwość odbioru programów. Będzie obowiązkowa i powszechna – zapowiada Bogdan Zdrojewski, minister kultury.

Bogdan Zdrojewski

Kilka miesięcy temu Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego opracowało projekt założeń do ustawy o opłacie audiowizualnej. Ma ona zastąpić obowiązujący teraz abonament radiowo-telewizyjny. Nowe regulacje mają też zapewniać wysoki poziom ściągalności opłaty audiowizualnej, a co za tym idzie – wyższy poziom publicznego finansowania misyjnej działalności nadawców publicznych.

Zgodnie z założeniami opłata będzie naliczana od każdego gospodarstwa domowego bez konieczności rejestrowania odbiorników, ponieważ – jak argumentuje resort – zgodnie z danymi GUS 97,9 proc. gospodarstw domowych posiada co najmniej jeden odbiornik telewizyjny. Do odbioru programów radiowych i telewizyjnych wykorzystywane są nie tylko tradycyjne odbiorniki, ale także komputery, tablety i telefony komórkowe. To oznacza, że nawet w większości gospodarstw domowych, w których nie ma odbiorników telewizyjnych, znajduje się urządzenie umożliwiające odbiór programów.

Co z tymi, którzy zadeklarują, że nie oglądają publicznej telewizji i nie słuchają publicznego radia? – Opłata audiowizualna będzie powszechna, a każdy polski obywatel będzie zobowiązany do jej opłacania – zapowiedział minister kultury Bogdan Zdrojewski.

Opłata za możliwość odbioru, a nie korzystanie z radia czy telewizji

Projekt założeń ok. pół roku temu został przekazany do konsultacji marszałek Sejmu Ewie Kopacz. MKiDN nie otrzymało jeszcze opinii marszałek w tej sprawie.

Jedną ze spornych kwestii na tym etapie jest sposób pobierania opłaty audiowizualnej.

- To najważniejsza ze spraw do ustalenia w tej chwili, a różnica zdań jest poważna. Z mojego punktu widzenia najbezpieczniejszym sposobem jest pobieranie opłaty od każdego adresu pocztowego. To także sposób najprostszy, bo niezawodny w odniesieniu do osób fizycznych i podmiotów prawnych – uważa Zdrojewski.

Druga propozycja to płacenie “od urządzenia” – czyli za zarejestrowany licznik elektryczny. Minister kultury uważa jednak, że ten sposób może okazać się zbyt skomplikowany w przypadku podmiotów prawnych.

Opłata audiowizualna ma wynosić 10-12 zł miesięcznie. Minister chce też, aby ci, którzy zdecydują się zapłacić za cały rok z góry, nie wydali więcej niż 100 zł.

Będą ulgi dla emerytów i rencistów

W założeniach do ustawy znajduje się także katalog podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania opłat. – Utrzymamy ulgi dla emerytów i rencistów w określonym wieku lub w trudnej sytuacji finansowej – zapowiedział minister.

Zdrojewski chciałby też, aby z opłaty audiowizualnej można było finansować działalność misyjną, ale nie tylko mediów publicznych.

- Uważam, że w pierwszym roku obowiązywania opłaty audiowizualnej minimum 10 procent dochodów z niej powinno być przeznaczone na dofinansowanie programów misyjnych, realizowanych przez podmioty prywatne – np. TVN, Polsat, prywatne radia etc. Ta kwota w przyszłości powinna być zwiększana. Górny pułap powinien zostać określony w odrębnej decyzji KRRiT - ocenił minister.

Szef resortu kultury uważa też, że w pierwszym roku realizacji ustawy o opłacie audiowizualnej powinny być utrzymane wszystkie obecnie obowiązujące ograniczenia mediów publicznych w zakresie reklam.

- Obecnie media publiczne nie mogą przerywać audycji reklamami. W kolejnych latach po wdrożeniu tej ustawy ograniczenia dotyczące reklam w telewizji powinny być zwiększane. Sposób redukcji reklam w telewizji powinien zostać określony w aktach wykonawczych – KRRiT albo MKiDN. Media publiczne muszą spodziewać się jednak kolejnych ograniczeń dotyczących reklam – zapowiedział.