Było tak wiele kobiet na Śląsku zaangażowanych w sprawy publiczne, że dajmy sobie już spokój z tym sloganem odnoszącym się do tradycyjnej ich roli, która sprowadzała się do trzech “K”: Kinder, Küche, Kirche, czyli: dzieci, kuchnia, kościół. Górnośląski dom był co prawda patriarchalny, ale wiele pań wymykało się z tego schematu i chwała im za to. Przypomniano ich społeczną aktywność w książce pt. “Ślązaczki, kobiety niezwykłe”.
Królowa z Bogucic
"Ślązaczki - kobiety niezwykłe"
Historia Zofii Koniarkowej, rocznik 1876, wnuczki ostatniego sołtysa Katowic Kazimierza Skiby, obala te stare lub fałszywe mity.
Trzykrotnie owdowiała, wychowywała sześcioro dzieci. Mimo strasznych doświadczeń, była w powstaniu i została radną Katowic. Nazywana “królową Bogucic”, bo z tą dzielnicą związała się najbardziej. Choć biografowie Skiby toczą spór, czy on był raczej Niemcem, czy Polakiem, jego wnuczka tych dylematów nie miała. W drugiej RP inicjowała Towarzystwo Kobiet Śląskich, była filarem Katolickiego Towarzystwa Polek w Katowicach.
Jako radna ujęła się za rodzinami, które mieszkały w norach wykopanych w hałdzie kopalni “Ferdynand”.
Na sesji w 1933 roku wytykała miastu, że ma pieniądze na budowę pierwszego sztucznego lodowiska w Polsce – Torkatu, na utrzymanie lwów w katowickim zwierzyńcu, ale “Jeśli mamy tyle pieniędzy na inne cele, to powinniśmy dbać także o te rodziny i dzieci, które nie mogą wyjść na świeże powietrze, gdyż są półnagie. Byłoby hańbą dla nas, gdybyśmy się nie postarali usunąć stamtąd karmiące matki, małe dzieci, które już się nie uśmiechają”.
Jasnowidząca z Wisły
Książek Agnieszki Pilchowej dziś już prawie nikt nie czyta, a za dwutomową powieść okultystyczną “Zmora” i “Umarli mówią” słał do Wisły gratulacje prezydent RP Ignacy Mościcki. Napisała też “Spojrzenie w przyszłość”, w której nawoływała do bratania się narodów słowiańskich, za co dziękował jej ówczesny prezydent Czechosłowacji Tomasz Masaryk.
Za książkę “Życie na ziemi i w zaświecie, czyli wędrówka dusz” dostała podziękowanie od Józefa Piłsudskiego. Wielokrotnie jeździła do Belwederu. Prawdopodobnie z jej niekonwencjonalnych metod leczenia korzystał sam marszałek.
Bioenergoterapeutka i zielarka. O jej paranormalnych zdolnościach było głośno. Pomagała chorym. Przepowiadała przyszłość, na przykład, że ludzie będą wykorzystywać energię słoneczną jeszcze przed 2000 r.
Niemcy aresztowali ją z mężem w 1943 roku i oskarżono ją o przemycanie broni partyzantom. Biografowie twierdzą, że przemycała im tylko kartki żywnościowe. Mąż po przesłuchaniach mógł wrócić do domu, ale został z żoną. Przeżył obóz Sachsenhausen. Agnieszka Pilchowa została rozstrzelana w Ravensbruck w lutym 1945 r.
Starka z Ligockiej Kuźni
Nie wiadomo, czy skromna i bogobojna Maria Grabiec, z domu Smołka, chodziła do szkół, ale pisała gwarą tak piękną, że jej listy do rodziny to świadectwo tamtych czasów, jej mądrego życia. Pisała też wiersze. Pochodziła spod rybnickiej wsi Ligockiej Kuźni. Rocznik 1864. W jej domu mówiło się po polsku, gwarą. Wyszła za mąż za robotnika, urodziła sześcioro dzieci. Ciągle im powtarzała, jak ważna jest dla nich nauka.
Wstąpiła do Zakonu św. Franciszka i wiodła życie zgodne z regułą franciszkanów świeckich. Skupiona na modlitwie, braterstwie, wielu wyrzeczeniach. Kazała się pochować w habicie franciszkańskim.
Imponująca jest jej chęć czynienia życia lepszym. W tych ambicjach przypomina Monikę Organiściok z Chudowa, która od 1993 roku nosi tytuł pierwszej “Ślązaczki Roku”. Brawurowo zwyciężyła w konkursie “Po naszymu, czyli po śląsku”. Zabawna, rezolutna, przedsiębiorcza. Założyła kabaret, razem z chórem zaśpiewała w filmie Lecha Majewskiego “Angelus”. Największym jej osiągnięciem jest “Izba łod starki”, którą stworzyła w rodzinnym Chudowie.
Arkadiusz Gola ze swoimi "Kobietami kopalni" w Galerii "Zmiękczalnia" w Skansenie Górniczym "Królowa Luiza" w Zabrzu
Górniczki Goli
Nasz redakcyjny kolega Arkadiusz Gola, fotoreporter, szukał niezwykłych kobiet w śląskich kopalniach. I znalazł wiele, bo nie szukał tylko piękna zewnętrznego w tak niekobiecej scenerii. Cóż bowiem romantycznego może być w fizycznej harówce?
Mimo to portrety Goli z cyklu “Kobiety kopalni” są przejmujące. Pokazują ich hart ducha, fizyczność, która jest przeorana ciężką pracą. Jedne w tym męskim świecie realizują swoje marzenia, inne odwrotnie – nie mają wyboru.
Nie dwóch, a pięciu członków liczy nowy zarząd Stowarzyszenia Gazet Lokalnych, wybrany w miniony piątek.
