Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach

Małżeństwo Podgórskich uznawane jest za jedną z najaktywniejszych dziennikarskich i wydawniczych spółek obywatelskich, może nawet jedyną taką w kraju. Barbara i Adam cenieni są także jako animatorzy kultury, działacze społeczni (oboje służyli swego czasu w policji), fotoreporterzy, pasjonaci historii… Indywidualnie i wspólnie otrzymali wiele nagród i wyróżnień (a także stypendia) za aktywność i działalność wydawniczą propagującą np. śląską kulturę (wydali np. Słownik gwar śląskich oraz Mitologię śląską, wyróżnione I i III miejscem w plebiscycie Book-Top Silesia na kanon najwartościowszych śląskich lektur). Dopiero jednak na potrzeby wystawy zorganizowanej w rudzkim Muzeum Miejskim podliczyli swój dorobek. Okazało się, że w ciągu 20 lat wydali razem dokładnie 97 książek i opracowań!

Czytaj całość...

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich zaapelowało w liście otwartym do Rosyjskiej Unii Dziennikarzy i wszystkich rosyjskich dziennikarzy o uczciwe relacjonowanie sytuacji na Ukrainie.

Czytaj całość...

Prasa drukowana traci na popularności, ale wciąż to papierowe wydania przynoszą wydawnictwom zarobki. Przedstawiciele branży podkreślają, że negatywne sygnały o spadających nakładach nieco zniekształcają obraz rynku, ponieważ nie uwzględniają zjawiska, jakim jest rosnące zainteresowanie wydaniami online.

Czytaj całość...

Fotografie wyłonione przez jury spośród wszystkich fotografii zgłoszonych do konkursu Śląska Fotografia Prasowa zostały wystawione w Bibliotece Ślaskiej. Spośród nich jury wyłoni nagrodzone fotografie. Do urny w bibliotece można też składać głosy na nagrodę publiczności.

Czytaj całość...

TVS wprowadza na antenę pięć nowości programowych. Wśród nich pojawi się m.in. holenderski serial kryminalny.

Czytaj całość...

Nie znaczy to, że w 1945 roku wyzwoliciele w czapkach z czerwonymi gwiazdami huśtali drukarzy na rękach. “A ruscy to ołów zrzucali z okien wprost do ciężarówek” – wspomina emerytowany metrampaż z Tarnowskich Gór, Antoni Sowa. No cóż, widocznie szkolenie geopolityczne w Armii Czerwonej szwankowało i nie za bardzo było wiadomo czy jest to już “Giermania ili niet”. “Ówczesne trudności i braki pokonywano dzięki zapałowi i poświęceniu. Pracowano bez wytchnienia niejednokrotnie 12-16 godzin na dobę nie pytając o wynagrodzenie. Nierzadko jedynym był wówczas bochenek chleba lub talerz zupy. Praca była mordęgą” – pisała w wydaniu jubileuszowym “Gazeta Drukarza” (wrzesień 1984 r.).

Czytaj całość...